Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/388 E. 2023/2826 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2023/388
Karar No
2023/2826
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1576 E., 2021/3 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi İTİRAZA KONU KARAR : Ret Dairemizin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/1137 Esas, 2022/8609 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.12.2022 tarihli ve KD- 2022/135061 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere... sanığın ve müdafiin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi ve cezanın sorumlusu olan sanığa da ayrıca tebliği Tebligat Kanunu'nun 11. maddesine aykırı olmadığı gibi tam tersine hukuken geçerli ve yapılması zorunlu bir işlem olduğu, buna göre sanığın kendisine 18.04.2021 tarihinde tebliğ edilen karara karşı temyiz talebinde bulunduğu 26.04.2021 tarihli dilekçesinin öğrenme süresinde olduğu, temyiz isteminin kabulü ile dosyanın esastan incelenmesi gerektiği, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet kararına karşı sanığın 26.04.2021 tarihli temyiz dilekçesindeki sebeplerle sınırlı olmak üzere dosyanın esastan yapılan incelenmesinde, dosya içeriğine, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapılmasına, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilenmesine, özleri değiştirmeksizin tartışılmasına, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırılmasına, eylemlerin doğru olarak nitelendirilip kanunda öngörülen suç tipine uyması ve yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığının anlaşılmasına göre, temyiz dilekçesinde ileri sürülen delillerin hukuka aykırı toplandığına ve hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin nedenler yerinde görülmediğinden temyiz davasının esastan reddine karar verilmesi" gerektiğinden bahisle ret ilamının kaldırılmasına ve sanığın temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu, kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği, ancak burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvuru süresinin müdafiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilerek yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafiine usulüne uygun şekilde 30.01.2021 tarihinde tebliğ edildiği, ayrıca sanığa da 18.04.2021 tarihinde tebliğ edildiği, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen on beş günlük yasal temyiz süresinden sonra 26.04.2021 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği, temyiz dilekçesi içeriğinden eski hale getirme talebine yönelik bir durumdan söz edilmediği anlaşıldığından, Dairemizin "temyiz isteminin reddine" ilişkin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Dairemizin 29.06.2022 tarihli ve 2022/1137 Esas, 2022/8609 Karar sayılı ret kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2023/388, K. 2023/2826, T. 29.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2023-388-e-2023-2826-k-1ee93de00c64