Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/18372 E. 2026/4520 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18372
Karar No
2026/4520
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/179 E., 2017/409 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet (İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak) 2. Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir. B. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; 1. Suç işleme kastı bulunmadığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanığın ikametinde uyuşturucu madde satışı yaptığına dair alınan istihbari bilgi üzerine, usulüne uygun alınan arama-elkoyma kararına istinaden olay günü sanığın evine gidildiğinde, sanığın yerde halı üzerinde oturduğu ve önünde kağıt üzerinde bir miktar eroin maddesi bulunduğu, yan tarafında halı altında ise 14 paket kağıda sarılı eroin maddesinin ele geçirildiği, sanığın kan ve idrarında "THC, morfin, kodein" tespit edildiği, aşamalarda alınan savunmasında da uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu, önüne koyduğu uyuşturucu maddeyi de kendi kullanımı için hazırladığını belirttiği olayda; uyuşturucu madde kullandığı anlaşılan sanığın savunmasının aksine, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı da dikkate alınarak kullanma amacı dışında bulundurduğuna ilişkin mahkûmiyetine yeterli ve kesin ve delil bulunmadığı, sanığın eyleminin bu haliyle 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde belirtilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.12.2017 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nın 303/1-a bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının aynı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/18372, K. 2026/4520, T. 08.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2021-18372-e-2026-4520-k-01fc3db116f1