Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/18204 E. 2025/3229 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18204
Karar No
2025/3229
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKİ SÜREÇ A. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eksik inceleme yapıldığına, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Aynı eylem nedeniyle hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yargılama yapılan ...'ın Dairemizin 2018/1052 Esas sayılı dosyasında suça konu uyuşturucu maddeye ilişkin ekspertiz raporunun UYAP sisteminde kayıtlı olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesindeki “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesiyle aykırı olarak, ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesinin, Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine ''Suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi gereğince ekonomik ve sosyal durumları gözetilerek birer ay ara ile takdiren 4 eşit taksit halinde suça sürüklenen çocuktan tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edileceğine'' ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/18204, K. 2025/3229, T. 19.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2021-18204-e-2025-3229-k-abdc4ec72884