Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2020/9929 E. 2025/9401 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2020/9929
- Karar No
- 2025/9401
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/52 E., 2015/185 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "06.08.2014" yerine "07.08.2014" olarak gösterilmesi, 2. Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2015 tarihli ve 2014/302 Esas, 2015/242 Karar sayılı dosyasında, suç tarihi 27.06.2014 ve iddianame tanzim tarihi 29.09.2014 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 07.02.2022 tarihli ve 2019/5807 Esas, 2022/965 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği; temyize konu iş bu dosyada ise sanık hakkında 06.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle 26.01.2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihlerine göre Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2015 tarihli ve 2014/302 Esas, 2015/242 Karar sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneğinin dosya içine alınarak her iki dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde “kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezaya karar verilmesi", aksi halde “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması, 3. Sanığa verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği”ne ilişkin ihtar belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4- son maddesine aykırı davranılması, 4. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, Tebliğname'ye aykırı olarak, hükmün BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.