Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/3237 E. 2026/770 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3237
Karar No
2026/770
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1557 E., 2025/154 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Tatvan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/57 E., 2024/20 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bilindiği üzere; miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Öte yandan; 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.

Dosya içeriğine göre; davacı tarafından kadastro sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine tescil isteminde bulunulduğu, temyize konu taşınmazın 16.11.2023 tarihli ziraat mühendisi ve gayrimenkul değerleme uzmanından oluşan bilirkişi kurul raporunda arazi değerinin 54.312,714 TL tespit edildiği, anılan değerin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 7550 sayılı Yasa'nın 20/2. maddesi ile değişik ek 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince, dava tarihi (2022) itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır. -KARAR- Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/3237, K. 2026/770, T. 05.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2025-3237-e-2026-770-k-1f0ad60c0403