Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/2418 E. 2026/4140 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/38 E., 2025/303 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2024 tarihli ve 2024/291 Esas, 2024/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62, 53... maddeleri uyarınca 13... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.01.2025 tarihli ve 2025/38 Esas, 2025/303 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin takdirinde hataya düşüldüğünden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, mükerrirlik koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği, mükerrirlik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Oluş ve dosya kapsamına göre; engelliler derneğinde yönetici olan maktul ile dernekte çalışan sanığın eşi tanık ... ile sayıca fazla arama ve mesaj kayıtlarının bulunduğu, maktulün de içerisinde şüpheli sıfatıyla yer aldığı soruşturma dosyası kapsamında fuhşa teşvik suçuna ilişkin maktul aleyhine ifade veren tanık ...'in ve sanığın ikametine sopa ile giden maktulün sanık tarafından av tüfeği ile öldürüldüğü olayda; maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca azamiye yakın oranda bir indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi ''haksız tahrikin derecesi'' yönünden yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.01.2025 tarihli ve 2025/38 Esas, 2025/303 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.