Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3663 E. 2023/4818 K. – Kasten Yaralamaya

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten Yaralamaya Teşebbüs HÜKÜM : Beraat Mağdurlar ... ve ... vekilinin bozma üzerine yapılan yargılama sırasında 05.07.2022 tarihli celsedeki beyanında, mağdur ...'ın sanıktan şikayetçi olmadığını, mağdur ...'ın ise şikayetçi olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, katılan sıfatını almayan mağdurların temyiz hakkı bulunmadığından, mağdurlar vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 ... maddesi uyarınca reddine karar verilerek, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Esas No : 2023/3663 temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli 2021/598 Esas 2022/1192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verimiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ve araştırma yapılarak sanık lehine karar verildiğine, suçun işlendiğinin sabit olduğuna, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; suç tarihi olan 2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli 2021/598 Esas 2022/1192 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2023 tarihinde karar verildi.