Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2020/619 E. 2020/1575 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret, tehdit HÜKÜM : Sanık ... yönünden; - ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası, - ... ve ...'e yönelik tehdit suçundan TCK'nin 106/1-1, 43, 29, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 2.180.- TL adli para cezası, - ... ve ...'e yönelik hakaret suçundan TCK'nin 129/3. maddesi uyarınca karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına. Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı; - ...'a yönelik hakaret suçundan TCK'nin 129/3. maddesi uyarınca karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına. TÜRK MİLLETİ ADINA Katılan sanıklar ... ve ... vekilinin süre tutum dilekçesindeki temyizinin yalnız sanık sıfatıyla olup, katılan sıfatıyla hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, gerekçeli temyiz dilekçesinde bu yöndeki temyizinin süresinde olmaması nedeniyle, katılan sanıklar ... ve ... hakkında katılan sıfatıyla yapılan temyiz başvurusunun CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; katılan ...'ye yönelik öldürmeye teşebbüs, katılanlar ... ve ...’a yönelik tehdit suçları ile sanıklar ... ve ...’ın, katılan ...’a yönelik hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun olarak öldürmeye teşebbüs ve tehdit suçlarının niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ... hakkında; hakaretin karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle CMK’nin 223/4-c. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin; kararın yanlış olduğuna, katılan sanık ... vekilinin; meşru müdafaaya, sanığın öldürme kastı olmadığına, cezanın ağırlığına, suç vasfına, tehdit suçundan mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, tahrik indiriminin yetersizliğine, kararın haksız olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 01/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.