Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2020/5200 E. 2021/11816 K. – Kasten Öldürme

Konu: Kasten Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2020/5200
Karar No
2021/11816
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi ÖLDÜRÜLEN : ... KATILANLAR : ..., ... SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 29, 62. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı, re'sen

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; bir sebebe dayanmayan, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, Ancak; Kasten öldürme suçunda (TCK 81. madde) tahrik hükümleri uygulanırken TCK'nin 29. maddesi uyarınca indirim halinde müebbet hapis cezası yerine 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası tayin edilebileceği, bu haliyle tahrikin en hafif olarak kabul edildiği durumda azami verilecek ceza 18 yıl olması gerekirken, (TCK 82. madde) ağırlaştırılmış müebbet cezasından yapılan indirime tekabül edecek şekilde 24 yıl hapis cezası tayin etmek suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının TCK’nin 29. maddesi ile ilgili kısmındaki “24 yıl” ibaresinin çıkartılması yerine “18 yıl” ibaresinin eklenmesi, devamında TCK’nin 62. maddesi ile ilgili kısmındaki “20 yıl” ibaresinin çıkartılması yerine “15 yıl” ibaresinin eklenmesi suretiyle re'sen de temyize tabi hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.09.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2020/5200, K. 2021/11816, T. 07.09.2021, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2020-5200-e-2021-11816-k-93811b2c6e2e