Danıştay · 9. Daire

Danıştay 9. Daire 2024/1777 E. 2025/4058 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
9. Daire
Esas No
2024/1777
Karar No
2025/4058
Karar Tarihi

T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2024/1777 Karar No : 2025/4058

TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Defterdarlığı-... VEKİLİ : Av. ... 2-(DAVACI) ... Tarım İthalat İhracat Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem:Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2020/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergiler ile üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; geçici vergi aslının mahsup süresi geçtiğinden yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu, geçici vergi aslına bağlı olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden, matrah yönünden bağlı olduğu ve davacı şirket adına aynı nedenle anılan dönem için vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada; Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davacı şirket tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayanmayan sahte faturalar olduğu sonucuna varılarak 2020 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığına karar verildiğinden uyuşmazlık konusu 2020/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin kurum geçici vergileri üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarında da aynı gerekçe ile hukuka aykırılık bulunmadığı; kesilen bir kat vergi ziya cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmı yönünden, tekerrür hükümleri uygulanmasına dayanak alınan cezanın 16/04/2018 tarihinde kesinleştiği ve dolayısıyla 213 sayılı Kanunun 339. maddesinde belirtilen şartlar olayda gerçekleştiğinden hukuka aykırılık bulunmadığı, bir katı aşan vergi ziyaı cezaları yönünden ise; geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan vergi olması nedeniyle geçici vergi aslına bağlı olarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine; geçici vergi aslının ve söz konusu vergiye bağlı olarak kesilen tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: DAVACININ İDDİALARI:Cezalı tarhiyatın asıl dayanağı olan vergi tekniği raporunun eksik incelemeye dayandığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. DAVALININ İDDİALARI: Vergi tekniği raporunda belirtilen tespitlerle vergi ziyaına 213 sayılı Kanunun 359. maddesinde belirtilen fiillerle sebebiyet verildiği anlaşıldığından, üç kat vergi ziyaı cezası uygulanmasının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karara karşı yapılan temyiz istemi Dairemizce reddedilmiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Tarafların temyiz istemlerinin reddine, 2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3.Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına, 4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 06/10/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Danıştay 9. Daire, E. 2024/1777, K. 2025/4058, T. 06.10.2025, www.arakarar.com/karar/danistay-9-daire-2024-1777-e-2025-4058-k-d36a55da7974