Danıştay · 9. Daire
Danıştay 9. Daire 2023/8056 E. 2025/4018 K.
- Mahkeme
- Danıştay
- Daire
- 9. Daire
- Esas No
- 2023/8056
- Karar No
- 2025/4018
- Karar Tarihi
T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/8056 Karar No : 2025/4018
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Defterdarlığı-İZMİR (Tire Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...
2-(DAVACI) KT&G Tütün Mamulleri San. ve Tic. A.Ş. VEKİLİ : Av. Burcu Bekemler Kutlukaya (E-Tebligat)
İSTEMİN KONUSU : Davacı adına, ilişkili kişiden olan alacağı için faiz hesaplamadığı, reklam giderinin kanunen kabul edilmeyen gider olduğu, promosyon giderlerinin fazla gösterildiğinden bahisle düzenlenen kurumlar vergisine ilişkin vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılından sonraki yıla devreden cari yıl zararının azaltılması işleminin iptali ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı; pazarlama ve dağıtım giderinin satış gelirine oranı incelemeye baz alınan sektördeki sekiz firmaya göre ticari teamüllere uygun olmayan ölçüde farklılık gösteren davacının, defter kayıt ve belgelerine göre satış gelirinin 2,769 katı pazarlama ve dağıtım gideri yapmış olmasının iktisadi ticari ve teknik icaplara uygun bulunmaması nedeniyle, pazarlama giderinin satış gelirine oranı bakımından sektördeki ikinci en yüksek orana sahip (%18,7) imalatçı firma oranının emsal alınmasıyla, promosyon ürün giderleri tutarı, satışı yapılan sigara tutarından daha fazla olan iki firmaya ilişkin promosyon ürün gideri üzerinden reddedilen pazarlama giderlerine isabet kısmı ile davacının ilişkili İran firmasından olan alacağına faiz hesaplamamasına isabet eden kısmında, idarece tespit edilen hususlar dikkate alındığında hukuka aykırılık görülmediği, satış noktalarında raf düzenleme, ürün fiyat etiketi asma, ürün raf sergilemesi ve düzenlemesi, raf temizliği v.b. faaliyetin, ticari amaçla kamuya açık alan ve ortamlarda müşteri edinmeye yönelik yönlendirme faaliyeti kapsamında reklam olarak değerlendirilebilmesi mümkün olmadığından dava konusu işlemin bu hizmete ait giderin reklam olarak nitelendirilmesinden kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyarınca, maddede belirtilen verilmesi ve alınması gereken faturanın verilmemesi ve alınmaması eylemiyle, faturada gerçek meblağdan farklı meblağa yer verilmesi eyleminin, faturayı düzenlemek ve almak zorunda olanların birlikte beyan ve ifadelerine başvurulması suretiyle yasanın öngörülüş amacına uygun olarak yapılmış bir tespite dayanmadığından dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle kısmen reddeden, kısmen kabul eden İzmir 1. Vergi Mahkemesinin 27/12/2021 tarih ve E:2021/489, K:2021/1696 sayılı kararına yönelik tarafların istinaf başvurularını reddeden İzmir Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesinin 16/06/2023 tarih ve E:2022/1321, K:2023/1046 sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: DAVACININ İDDİALARI: İlişkili kişiden olan alacağa ilişkin gelir (stopaj) vergisi dosyasında 7326 sayılı Kanundan yararlanıldığı, promosyon ürün giderlerine ilişkin tespitlerin varsayımsal olduğu, şirketin ticari gerçekliklerinin dikkate alınmadığı, pazarlama yöntemleri farklı olan sektördeki diğer şirketlerin giderlerinin karşılaştırılmasının uygun olmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. DAVALININ İDDİALARI: İstinaf dilekçesindeki iddiaların tekrarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ SİMAY FAHRİYE BİÇKEN'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz istemlerinin reddine ve kararın onanmasına, temyiz isteminde bulunan davacıdan 1.283,10-TL maktu harç alınmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İzmir Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İzmir 1. Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 06/10/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Başkan
Üye
Üye
Üye
Üye Abdurrahman GENÇBAY Erhan ÇİFTÇİ Zeynep KENAN Mehmet Ali GÜMÜŞ Tekin YALIM