Danıştay 9. Daire 2022/4062 E. 2023/4596 K.

T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2022/4062 Karar No : 2023/4596 TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI)... Aydınlatma Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ... 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılının tüm dönemleri için re'sen tarh edilen geçici verginin ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ... sayılı vergi tekniği raporunda yer verilen, 2016 yılı Nisan dönemi itibarıyla işe başlayan davacının faaliyeti süresince iş yeri adresini sürekli değiştirdiği, bir kısım yoklamalarda faal olmadığının, adresin kapalı ve boş olduğunun belirlendiği, 2016, 2017 ve 2018 yıllarında yüksek tutarlarda katma değer vergisi matrahı beyan edilmesine karşın hiçbir dönem ödenecek katma değer vergisinin hesaplanmadığı, yüksek tutarlarda brüt satış beyan edilmesine karşın kurumlar vergisinin düşük tutarlarda hesaplandığı veya ticari bilanço zararı beyan edildiği, SGK ve vergi borçları için cüzi ödemelerde bulunulduğu, mal/hizmet alışı ve satışı yapılan firmaların çoğu hakkında olumsuzluk tespit edildiği, banka sistemi üzerinden gerçekleştirilen işlem tutarlarının alış ve satış tutarlarına göre çok düşük kaldığı, sevk irsaliyesi veya herhangi bir nakliyat belgesinin sunulmadığı tespitleri karşısında, davacının otomobil satışına ilişkin ... tarihli ve ... numaralı fatura haricinde düzenlenmiş olduğu faturaların sahte belge niteliğinde olduğu anlaşıldığından, geçici vergi üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak geçici verginin kurumlar vergisine mahsup edilmek üzere peşin alınan bir vergi olması nedeniyle bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinden, dava konusu vergi ziyaı cezasının bir kata isabet eden kısmında hukuka aykırılık, bir katı aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı; her ne kadar vergi/ceza ihbarnamesinde geçici vergi aslının aranmayacağı ve gecikme faizi hesaplanabilmesi için zorunlu olarak ihbarnamede yer aldığı belirtilmekte ise de, vergi aslının ihbarnamenin vergi aslına ilişkin kısmında fark olarak tarh edilen miktar sütununa yazıldığı, bu durumun ihbarnamenin geçici vergi aslını ihtiva edip etmediği hususunda tereddüt yaratabilecek nitelikte olduğu, 193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesine göre mahsup dönemi geçen geçici vergi aslı için tarhiyat yapılamayacağı da dikkate alındığında, dava konusu geçici vergide hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı ile geçici vergi aslının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: DAVACININ İDDİALARI: Sık sık adres değiştirildiği iddiasının doğru olmadığı, yanlış adreslerde yoklama yapıldığı, adres değişikliği sürecinde eski adrese gidilerek yoklama yapıldığı, satışı yapılan elektrik malzemelerinin kıymetli mal olduğu, bu nedenle yüksek ciroya ulaşıldığı, bu cironun aylık ortalama altı ve üzeri sayıda işçi çalıştırılarak sağlandığı, kaldı ki aslında yüksek değil, düşük ciro yapıldığı, işçi ifadelerinin ve karşıt tespitlerin gerçek bir faaliyet yürütüldüğünün kanıtı olduğu, satış yapılan kişi ve firmaların yarısından daha az sayıda kişi ve firma nezdinde karşıt tespit yapıldığı, pazarlama ve sevkiyat amacıyla kullanılan üç-dört araçlarının olduğu, göz ardı edilemeyecek sayıda banka giriş-çıkışı ve diğer finansman araçlarıyla gerçekleştirilen tahsilatları olduğu, farklı tarihlerde kullanılan ticari ve taşıt kredilerinin bulunduğu, alış ve satışlara ilişkin bazı ödeme belgelerinin defter ve kayıtlarına intikal ettirilmemiş olmasının muhasebe hatasından kaynaklandığı, somut tespit yapılmadan ve varsayıma dayalı olarak sahte belge düzenlendiğinin kabul edildiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. DAVALININ İDDİALARI: Geçici verginin gelir veya kurumlar vergisine mahsuben alındığı, bununla birlikte bu vergilerden ayrı olarak özel düzenlemelere göre süresi içinde beyanname verilip tahakkuk ettirilerek ödenmesi gerektiği, vergi ziyaına 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde cezanın üç kat uygulanacağı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; Tarafların temyiz istemlerinin reddine, Davanın yukarıda yazılan gerekçeyle kısmen kabulüne, ksmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularını reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının ONANMASINA, Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.