Danıştay 8. Daire 2020/7517 E. 2023/7393 K.

T.C. D A N I Ş T A Y SEKİZİNCİ DAİRE Esas No : 2020/7517 Karar No : 2023/7393 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Oto. Gıda Turz. Teks. İnş. Mad. San ve Tic. Ltd. Şti. Müdürü ... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ...Genel Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU :... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Bursa İli, Kestel İlçesi sınırları dahilinde bulunan Sicil:... sayılı II(a) grubu (kalker) işletme ruhsatı ile faaliyet gösteren davacı şirketin, 2014, 2016 ve 2017 yıllarında beş yıl içinde üç yıllık sürede yapılan toplam üretim miktarının proje yıllık üretim beyanının %10'undan az olduğundan bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24.maddesinin 12.fıkrası uyarınca 62.743,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali, para cezası nedeniyle ödenen 47.057,25 TL'nin ödenen tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte iadesi istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının projesinde beyan edilen yıllık üretim miktarının 180.000 m³ olduğu, 2016 yılı üretiminin 14.400 m³ olduğu ve 2014 ile 2017 yıllarında üretim yapmadığı, mevzuat uyarınca beş yıllık süre içerisindeki herhangi üç yılın üretim miktarının projede beyan edilen üretim miktarının %10'undan az olamayacağı, ancak davacının 2014, 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin toplam üretiminin 14.400 m³ olduğu ve projede beyan edilen miktarın %10'undan (18.000 m³) az olduğu anlaşıldığından, davacının idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, para cezası tutanağının kendilerine tebliğ edilmediği, zira para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrine karşı açtıkları davanın usulsüz tebliğ gerekçesiyle iptal ile sonuçlandığı ve kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği, mahkemece bu hususun da gözetilmediği, mevzuat hükümlerinin ve hatalı yorumlandığı, taahhüt edilen üretim miktarlarına ilişkin iddialarının yeterince incelenmediği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle, 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine, 4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 5. Kesin olarak, 19/12/2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.