Danıştay 7. Daire 2023/3431 E. 2023/4529 K.

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2023/3431 Karar No : 2023/4529 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına … Havalimanı Kargo Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ: Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … İletişim Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına 2018 ve 2019 yıllarında tescilli 31 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin, distribütör fiyatına yükseltilmesi suretiyle beyan edilerek ödenen özel tüketim ve katma değer vergilerinin, eşyaya ait faturada gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi istemiyle yapılan başvuruların reddine dair kararlara vaki itirazların reddine ilişkin işlemin …, …, …, … tarih ve sayılı beyannamelere isabet eden kısmının iptali ile fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin 09/01/2019 ve 25/01/2019 tarihlerinde tescil edildiği, vergilerin geri verilmesinde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faiziyle iade edilmesine ilişkin yasal değişikliğin ise 07/11/2019 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşıldığı, buna göre, fazla ödemeye konu serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin 07/11/2019 tarihinden önce tescil edilmiş olması karşısında gümrük yükümlülüğünün başladığı beyannamelerin tescil tarihi itibarıyla, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle iade edilmesi gerektiği, anılan tarihte yürürlükte olmayan hükme dayanılarak tecil faiziyle iadesine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle vergi mahkemesi kararının faize ilişkin hüküm fıkrasının yasal faizi aşan kısmının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptali ile fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faize isabet eden kısmının Danıştay Yedince Dairesince onanması nedeniyle, faiz yönünden ayrıca hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, davada haklılık oranı değişmediğinden, dava aşamasına ait yargılama giderleri yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve istinaf ve temyiz aşamalarında davalı idarece karşılanan yargılama giderlerinin davalı idare üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, bozma kararına uyulmasına rağmen idareleri lehine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmemesinin hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Bu durumda, kararların, Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemesince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu yapılan faize ilişkin hüküm fıkrasının yasal faizi aşan kısmının Dairemizin 16/02/2023 tarih ve E:2022/188 K:2023/758 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu kararın anılan hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, temyize konu kararın vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin hüküm fıkrası da mevzuata uygun olup, davalı idarece ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamaktadır. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.