Danıştay 7. Daire 2023/2460 E. 2023/4477 K.

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2023/2460 Karar No : 2023/4477 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhlerine olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacının kaçak olarak gerçekleştirdiği kırsal motorin alımlarını, sahte belge düzenleme fiili nedeniyle haklarında vergi tekniği raporu bulunan bir kısım mükelleflerden aldığı faturalarla belgelendirdiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, 2011 yılının Mayıs ayının (2.) Haziran ayının (1.), Temmuz ayının (1. ve 2.), Eylül ayının (1. ve 2.) ve Kasım ayının (1.) dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümlerinin de uygulanması suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yapılan incelemede, dava konusu işleme dayanak alınan vergi inceleme raporunda, kaçak olarak elde edilen kırsal motorin alımlarının 2011 yılının muhtelif dönemlerinde haklarında sahte fatura düzenleme fiili nedeniyle vergi tekniği raporu düzenlendiği anlaşılan muhtelif mükelleflerce düzenlenen sahte faturalarla belgelendirdiği hususuna dayanıldığından, uyuşmazlığın çözümü için Raporda belirtilen mükellefler hakkındaki vergi tekniği raporlarının incelenmesinin gerektiği, anılan raporların ve raporlara ekli belgelerin değerlendirilmesinden rafineri ve dağıtıcı konumunda bulunmayan ..., ..., ... Taşımacılık Metal Orman Ürünleri Elektrik İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ..., ..., ..., ...'den alındığı ve sahte faturalarla belgelendirildiği sonucuna ulaşılan eşyaya ait re'sen tarh edilen özel tüketim vergilerinde ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle artırılan kısmıyla ilgili olarak yapılan incelemede ise, tekerrür fiiline dayanak cezanın 2010 yılının Ekim dönemi için kanuni süresinden sonra verilen katma değer vergisi beyannamesine ilişkin 1.382,36 TL tutarında vergi ziyaı cezası olduğu ve 29/11/2010 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesine 7338 sayılı Kanun'la getirilen "artırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olamayacağı" kuralı ve anılan lehe düzenlemenin geçmişe yürüyeceği yönündeki ceza hukuku genel ilkesi karşısında, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan bölümünün kesinleşen ceza kadar olan kısmında hukuka aykırılık, kesinleşen cezadan fazla olan kısmında ise hukuka uyarlık görülmediği anlaşıldığından, davalı idarenin istinaf isteminin kabulü ile cezalı tarhiyat ile vergi ziyaı cezalarının tekerrür fiili nedeniyle her dönem için 1.382,36-TL'ye isabet eden kısmı yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezalarının söz konusu tutarı aşan kısımlarının iptaline karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu iptale ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyize konu iptale ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 20/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.