Danıştay 7. Daire 2022/690 E. 2025/837 K.

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/690 Karar No : 2025/837 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Enerji ve Makina Sanayi Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine ilişkin hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına 2016 ve 2017 yıllarında tescilli muhtelif tarih tarih ve sayılı 7 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyat "izolatör" ticari isimli eşyanın kıymetinin gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle fazladan ödendiği iddia olunan gümrük ve katma değer vergilerinin gecikme zammı oranında faiziyle geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin karara vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın iadesi istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; gözetim uygulamasında gözetim belgesi ibrazı zorunluluğunun getirilmesiyle, o malın ithalinin, miktar ve kıymet yönünden yerli üreticilerin zararına olup olmadığının tespiti suretiyle ithal seyrinin izlenmesinin amaçlandığı, belgenin ibraz edilmemesi halinin ise, herhangi bir ithalat kısıtlaması, vergi oranında artış, eşik kıymet belirlenmesi veya ek mali yükümlülük uygulamasını gerektirmeyeceği, dolayısıyla bu zorunluluğa uyulmaması halinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerine göre gözetim kıymeti üzerinden tahakkuk yapılmasını gerektirir bir durum olmadığından, gözetim önlemlerinin yanlış uygulanması suretiyle fazladan tahsil edilen vergilerin iadesi isteminin reddine dair işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, fazladan tahsil edilen vergilerin tahsil tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın, gözetime isabet eden gümrük ve katma değer vergilerinin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının aynı gerekçe ve nedenlerle hukuka uygun görüldüğü; bunu aşan kısmın iadesine ilişkin kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı; öte yandan; 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesinin 07/11/2019 tarih ve 30941 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 1. fıkrasında, gümrük vergileri ile bunların ödenmelerine bağlı olarak tahsil edilmiş gecikme faizinin veya gecikme zammının geri verilmesinde, geri vermeye konu fazla tahsilatın yükümlüden kaynaklanması durumunda geri verme başvurusunun yapıldığı tarihten, diğer durumlarda ise tahsilat tarihinden geri verme kararının tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için geri verilecek tutar üzerinden, aynı dönemde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizinin ödeneceği düzenlendiğinden, gözetime isabet eden tutarın tahsil tarihinden itibaren tecil faiziyle birlikte iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle, tarafların istinaf talebinin kısmen kabulüyle mahkeme kararının kısmen kaldırılmasından sonra, gözetime isabet eden vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi birlikte iadesine, bu tutarları aşan kısmı bakımından ise davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Miktar itibariyle gözetime isabet eden kısmın doğru hesaplandığı, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE: MADDİ OLAY: Davacı adına 2016 ve 2017 yıllarında tescilli muhtelif tarih tarih ve sayılı 7 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyat "izolatör" ticari isimli eşyanın kıymetinin gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle fazladan ödendiği iddia olunan gümrük ve katma değer vergilerinin gecikme zammı oranında faiziyle geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin karara vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın iadesi istemiyle dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan bölge idare mahkemesi kararının, ilk derece mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptaline ve gözetime isabet eden vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanmak üzere iadesine hükmedilen tecil faizinin yasal faize isabet eden kısmına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, sözü geçen hüküm fıkralarının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir. Temyize konu kararın faiz istemine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmına gelince; Dosyanın incelenmesinden, olayda, serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin 07/11/2019 tarihinden önce tescil edildiği, vergilerin geri verilmesinde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faiziyle iade edilmesine ilişkin yasal değişikliğin ise 07/11/2019 tarihinde yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır. Buna göre, fazla ödemeye konu serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin 07/11/2019 tarihinden önce tescil edilmiş olması karşısında, gümrük yükümlülüğünün başladığı beyannamenin tescil tarihi itibarıyla 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle iade edilmesi gerekmekte olup, anılan tarihte yürürlükte olmayan hükme dayanılarak tecil faiziyle iadeye ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmamakla birlikte yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan bu hususun 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün yanlışlık kapsamında bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2.... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, "tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine" dair hüküm fıkrasından, söz konusu ibarenin çıkarılarak "tahsil tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'a göre hesaplanacak yasal faizin davacıya iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.