Danıştay 7. Daire 2022/2527 E. 2024/1729 K.

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/2527 Karar No : 2024/1729 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı antrepo beyannamesinin 11. kaleminde 1000 kg ağırlığında "içiçe girebilen milleri olan şemsiye" olarak beyan edilen eşyanın, 1400 kg "içiçe girebilen milleri olan şemsiye" ve 2000 kg "bastonlu şemsiye" olduğu, beyannamenin 16. kaleminde "sofra ve mutfak bıçakları" olarak beyan edilen eşyaların arasında uygunluk belgesine tabi olan "sustalı bıçak" ve "çakı" bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesinin 5. fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesi uyarınca para cezası uygulanabilmesi için, antrepo rejimine tabi tutulan eşyaların yapılan kontrol veya muayenesi sonucunda tahlil, teknik inceleme ve araştırmaya gerek olmaksızın belirgin şekilde farklı olduğunun tespit edilmesinin gerektiği, olayda, beyannamenin 11. kaleminde yer alan "şemsiye" cinsi eşyanın, idarece tespit edilen eşya ile aynı cinste olduğu, benzer nitelikte özellikler taşıyan eşyalar arasında kolayca tespit edilebilecek farklılığın bulunmadığı, tespit ve beyan edilen gümrük tarife istatistik pozisyonlarının aynı tarife pozisyonu içerisinde yer aldığı; beyannamenin 16. kaleminde yer alan eşyanın ise "meyve bıçağı", "sustalı bıçak" ve "çakı" olduğu tespit edilmişse de, sözü edilen eşyaların beyan edilen "bıçak" cinsine ait olduğu, dolayısıyla beyan edilenden belirgin şekilde farklı cinste olma koşulunun sağlanmadığının anlaşıldığı; öte yandan, söz konusu eşyalarda miktar farklılığı da tespit edilmesine rağmen davalı idarece bu hususa ilişkin ayrı bir işlem tesis edilmediğinin belirtildiği, beyan edilenden farklı veya eksik/fazla çıkması halinde uygulanacak cezaların ve yasal dayanağının farklılaşması gerekirken, farklı çıkan eşyaya ilişkin para cezasını düzenleyen 236. maddenin 5. fıkrası uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddedilmesinde bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Antrepo boşaltma tutanağına istinaden tespit edilen eşya ve miktar farklılıklarına ilişkin olarak tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.