Danıştay · 7. Daire

Danıştay 7. Daire 2022/1772 E. 2024/4130 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
7. Daire
Esas No
2022/1772
Karar No
2024/4130
Karar Tarihi

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/1772 Karar No : 2024/4130

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Transit refakat belgesi muhteviyatı eşyayı taşıyan Romanya'da mukim davacıya ait araçta beyan dışı eşya tespit edildiğinden bahisle karara bağlanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 40. maddesinin 1. fıkrasında, "Tebliğ evrakı ve tebliğ mazbatalı kapalı zarf, muhatabın bulunduğu ülke diline veya anlaşmalarla belirlenen dile tercüme ettirilir." hükmüne yer verildiği, olayda, ara kararı ile, para cezası kararının tebliğinde, tebliğ edilecek evrakın Rumence'ye çevirisinin yapılıp yapılmadığının sorulduğu, davalı idarece verilen cevapta, olayın gerçekleştiği esnada davacıdan alınan evraklar içerisinde gerek Türkçe-Rumence dillerinde belgelerin yer alması, gerek şirket yöneticisi olan ...'in Türk vatandaşı olması nedeniyle Rumence'ye çevirisi yapılmadan Türkçe olarak tebliğ edildiğinin belirtildiği, bu durumda, ceza kararı usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden, ortada kesinleşmiş bir alacağın mevcut olmadığının anlaşılması karşısında ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Para cezası kararının 02/07/2020 tarihinde usulüne uygun olarak davacının bulunduğu yurt dışı adrese tebliğ edildiği ve süresi içinde itiraz edilmeyerek kesinleştiğinden ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Danıştay 7. Daire, E. 2022/1772, K. 2024/4130, T. 14.10.2024, www.arakarar.com/karar/danistay-7-daire-2022-1772-e-2024-4130-k-ec79ba59de13