Danıştay 7. Daire 2021/1774 E. 2024/290 K.

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2021/1774 Karar No : 2024/290 TEMYİZ EDEN (DAVALI) :... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü -... VEKİLİ : Av.... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K... sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına 2016 ve 2017 yıllarında tescilli 48 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında İran’dan ithal edilen eşyalar için İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğ hükümleri uyarınca gözetim kıymetine yükseltilmek ve yurt dışı gidere eklenmek suretiyle fazladan ödendiği ileri sürülen gümrük, ilave gümrük, özel tüketim ve katma değer vergilerinin eşyalara ait faturalarda gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; ithal edilen eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesinde, öncelikle, satış bedelinin esas alınması gerektiği, satış bedelinin esas alınması için gerekli koşulların mevcut olmadığının tespit edilmesi halinde sırasıyla diğer yöntemlere başvurulabileceği, olayda uyuşmazlığın çözümünün, İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğle belirlenen birim kıymetle, eşyanın faturasında yazılı kıymeti arasındaki fark nedeniyle ödenen verginin 4458 sayılı Kanun'un 211. maddesi uyarınca iade edilip edilemeyeceğinin belirlenmesini gerektirdiği, bir malın ithalatında yerli üreticilerin zarar görmesine sebebiyet verebilecek miktarda artış olup olmadığının belirlenebilmesi için ithal seyrinin izlenmesi amacıyla gözetim önlemi uygulanmasına karar verildiğinde, eşyanın belirlenen bir kıymetin altında ithal edilmek istenilmesi halinde ''gözetim belgesi'' ibrazı zorunluluğu getirildiği, ancak bu zorunluluğa uyulmaması halinde 4458 sayılı Kanun hükümlerine göre ek tahakkuk yapılmasını gerektirir bir durumun mevcut olmadığı, bu nedenle gözetim kıymetine yükseltmek suretiyle ortada kanunen ödenmemesi gereken bir verginin ödendiğinin anlaşıldığı, öte yandan, ara kararlara davalı idarece verilen cevaplardan, dava konusu edilen tutarlardan 497.746,00 TL ilave gümrük vergisi, 670.679,00 TL katma değer vergisi, 25.101,00 TL özel tüketim vergisi ile 131.187,00 TL gümrük vergisinin gözetim uygulaması nedeniyle ödendiğinin bildirildiği, bu nedenle anılan miktarlar yönünden dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği, fazlaya ilişkin talep bakımından ise işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen davanın reddine, davalı idarenin bu aşamada temerrüdünden söz edilemeyeceğinden ve kötü niyetle hareket ettiği ortaya konulamadığından ödenen vergilerin başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının süresinde istinaf başvurusunda bulunmadığı, öte yandan beyan üzerine tahakkuk ettirilerek ödenen vergilerin söz konusu olması nedeniyle hatadan ve yanlışlıktan da söz edilemeyeceğinden tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptal ve iadeye ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2.... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 25/01/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.