Danıştay 4. Daire 2024/265 E. 2024/8239 K.

T.C. D A N I Ş T A Y DÖRDÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/265 Karar No : 2024/8239

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : 1- ... Bakanlığı VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ... 2- ... Valiliği VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Nakliye Otomotiv sanayi Ticaret Limited Şirketi Akçapınar İstasyon Şubesi VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TETKİK HÂKİMİ : ... DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir. Aynı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiş; aynı fıkranın (b) bendinde ise, konusu yüz bin Türk Lirasını (anılan Kanunun Ek 1. maddesine göre 2023 yılı için 581.000 TL) aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemelerinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmıştır. İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde; tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların Bölge İdare Mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği belirtilmiştir. Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanunun gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde belirlenen miktarı aşmayan davalar hakkında idare mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu; dolayısıyla, bu kararların temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır. Bu hukuki durum karşısında; davacı tarafından dava konusu edilerek iadesi talep edilen tutarın nihayetinde 159.314,25 TL olduğu ve 2023 yılı için belirlenen temyiz sınırının altında kaldığı dikkate alındığında, işbu davaya ilişkin olarak verilen İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 2. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 31/12/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X) KARŞI OY : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir. Aynı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiş; aynı fıkranın (b) bendinde ise, konusu yüz bin Türk Lirasını (anılan Kanunun Ek 1. maddesine göre 2023 yılı için 581.000 TL) aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemelerinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmıştır. Dava dosyasının incelenmesinden; davacı şirkete ait ... plakalı çekici araca bağlı dorsenin ... karayolunun ... km Pekmezciler mevkiinde devrilmesi sonucu meydana gelen kazada 27.780 kg sülfürik asidin araziye dökümesi ve çevreyi kirletmesi nedeniyle Manisa Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün ... tarih ve E... sayılı kararı ile 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20/(y) maddesi uyarınca 637.257,00-TL idari para cezası uygulandığı, davacı şirket tarafından peşin ödeme indiriminden faydalanmak için idari para cezasının 1/4 oranında indirimli haliyle 477.942,75-TL olarak yasal süresi içerisinde 14/08/2017 tarihinde ödendiği, daha sonra işlemin iptali ile ödenen 477.942,75-TL idari para cezasının ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davada idari yaptırım kararının iptaline ve ödeme yapılan miktarın yasal faizi ile birlikte şirkete geri ödenmesine karar verildiği, anılan karar üzerine 477.942,75-TL'nin yasal faiziyle birlikte 19/12/2018 tarihinde davacı şirkete ödendiği, söz konusu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi kararına karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine Danıştay tarafından kararın bozulmasına karar verildiği, bunun üzerine davacı şirket tarafından hakkında uygulanmış olan idari para cezasını 477.942,75-TL olarak ödeme talebiyle Manisa Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğüne başvuruda bulunulduğu, adı geçen il müdürlüğü tarafından davacının talebi ve uygulanacak faiz hususunda Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığından görüş sorulduğu, anılan Bakanlığın ... tarih ve E-... sayılı yazısı ile konunun Hazine ve Maliye Bakanlığından sorulduğu, Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından verilen görüş doğrultusunda, idari para cezasının indirim uygulanmaksızın 637.257,00 TL üzerinden tahsil edilmesi gerektiği yolundaki ... tarih ve E-... sayılı işlemin tesis edildiği, bunun üzerine davacı tarafından 637.257,00-TL idari para cezası ödenerek, işlemin iptali ile indirimsiz ödeme nedeniyle fazladan ödenen 159.314,25-TL'nin ödeme gününden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar dava konusu işlemin tesisi üzerine, davacı tarafından söz konusu idari para cezasının tamamı ödenmiş olduğundan, fazladan ödendiği düşünülen 159.314,25-TL'nin iadesi istenilmiş ise de; iade isteminin yanında dava konusu edilerek iptali istenen davalı idare işleminin 637.257,00-TL idari para cezasının tamamına yönelik olduğu dikkate alındığında, dava konusu tutarın 637.257,00-TL olarak kabul edilmesi gerektiğinden, temyiz inceleme sınırının üzerinde bulunan uyuşmazlık hakkında verilen kararın temyiz incelemesinin yapılması gerektiği oyu ile aksi yöndeki Dairemiz kararına katılmıyoruz.