Danıştay · 3. Daire

Danıştay 3. Daire 2024/2413 E. 2024/5284 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
3. Daire
Esas No
2024/2413
Karar No
2024/5284

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/2413 Karar No : 2024/5284 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Servis Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 yılına ait yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre aynı yılın Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ihbarnamelerin 08/11/2021 tarihinde davacıya e-tebligat yoluyla tebliğ edildiği, tebliğ tarihini takip eden günden itibaren otuz günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 15/03/2023 tarihinde kayda giren dilekçe ile açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı yönünden reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı, şirketlerinin faal olmaması nedeniyle mükellefiyet kaydının re'sen terkin edildiği, mükellefiyet kaydı re'sen terkin edilmiş şirkete elektronik tebligatın yapılmasının hukuken ve fiilen mümkün olmadığı, ihbarnamelere ilişkin tebligatın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 101. maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan kişilerin MERNİS adresinde yapılması gerektiği, dava konusu tarhiyatın öğrenme tarihi itibarıyla tarh zamanaşımına uğradığı, defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, vergi ziyaı cezasının üç kat kesilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.

Atıf: Danıştay 3. Daire, E. 2024/2413, K. 2024/5284, www.arakarar.com/karar/danistay-3-daire-2024-2413-e-2024-5284-k-afb32fd1af75