Danıştay 3. Daire 2023/6873 E. 2025/492 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/6873 Karar No : 2025/492

TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...

2-(DAVACI) ... Otomotiv Tekstil Akaryakıt İnşaat Gıda Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ: Av. ...

İSTEMİN KONUSU : Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı şirketin ithal ettiği motorlu araçları gümrükte beyan edilen katma değer vergisi matrah tutarından daha düşük tutarda maliyet hesaplarına kaydederek satmak ve ikinci el olan bazı motorlu araçları maliyet tutarından daha düşük tutarda satmak suretiyle elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunun done alındığı vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2013 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran ile Ekim-Aralık dönemleri için aranmayan geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporu kendisine tebliğ edilmeyerek hangi suç ile isnad edildiğini öğrenme ve bu duruma göre savunma yapma hakkının engellendiği, öte yandan kendisine ait bilgilerin verilmemesinin vergi mahremiyeti kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin satışını gerçekleştirdiği bazı araçlara ilişkin maliyet bedellerini araçların ithali sırasında gümrük beyannamelerinde beyan edilen katma değer vergisi matrahlarından düşük tutarda göstermek suretiyle bir kısım gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı hususu davacı şirket beyanları ile yasal defter kayıtlarındaki tespitlerle ortaya konulduğu ve ikinci el olarak alınan araçlarının bazılarının zararına satılmasının ise ticari icaplara uymadığı, söz konusu araçlar için yasal defter ve belge kayıtlarından tespit edilen karlılık oranı ile tespit edilemeyen durumda ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 267. maddesinde belirlenen maliyet bedeli esası kabul edilerek yasal emsaller dikkate alınıp gerçekleştirilen hesaplamayla bulunan matrah farkı üzerinden kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı, 2006 yılına ait olup 2011 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınmasında hukuka aykırılık görülmemekle birlikte 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde, 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılan tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının 3.327,96-TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise azaltılmıştır.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz istemlerinin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.