Danıştay 3. Daire 2023/6229 E. 2024/5051 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/6229 Karar No : 2024/5051 TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... 2-(DAVACI) ... Maddeleri Pazarlama Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin...... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına istinaden 2015 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yıla ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini elektronik ortamda süresinde vermediğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355.maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararlarında, 2015 yılı 12 aylık kümülatif katma değer vergisi matrahı 19.866.220,16-TL olup bu tutarın %10 kar ve matrah olarak alınmıştır." denilerek dönem matrahının tespit edildiği olayda, re'sen tarh nedenine, matrahın bulunuş şekli ve hesaplanmasına ve dayanaklarına ilişkin tüm bilgilerin net olarak anlaşılır biçimde takdir komisyonu kararında yer almadığı, savunma hakkını kısıtlar nitelikteki bu eksikliğin, dayanak bilgi ve belgeler davacıya ayrıca tebliğ edilmek suretiyle giderildiğine ilişkin dosyada başkaca bilgi ve belge de bulunmadığı dolayısıyla dava konusu işlemin dayanağı takdir komisyonu kararının, 213 sayılı Kanun'un aradığı anlamda şekil şartlarını taşımadığı, özel usulsüzlük cezasına ilişkin ihbarnamenin dayanağı olarak ... tarih ve ... numaralı takdire sevk fişinin gösterildiği bundan başka özel usulsüzlük cezasının kesilme sebebine ve dayanağına ilişkin açıklama yapılmadığı gibi belgenin de dava dosyasına sunulmadığı görüldüğünden dayanaktan yoksun olarak kesilen özel usulsüzlük cezasında ve yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisin kaldlrılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir. Uyuşmazlık konusu olayda, davacının 2015 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesini elektronik ortamda vermediği sabit olduğundan, kurumlar vergisi beyannamesini elektronik ortamda kanuni süresinde vermeyen davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının özel usulsüzlük cezasının ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava bu yönden reddedilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, somut deliller doğrultusunda matrah takdir etmediği, özel usulsüzlük cezasının zaman aşımına uğradığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davacı tarafından, dava konusu tarhiyatın hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmkatadır. Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz istemlerinin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.