Danıştay 3. Daire 2023/5555 E. 2024/5505 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/5555 Karar No : 2024/5505 TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) ... Çelik Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ: Av. ... 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ... VEKİLİ: Av. ... İSTEMİN KONUSU :... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına, tek düzen hesap planına uymadığı, bir kısım tahsilat ve ödemelerini banka ve benzeri finans kuruluşlarınca düzenlenen belgelerle tevsik etmediği ve Ba-Bs formlarını eksik verdiğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 6. bendi ile mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrasının 1. bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından bir adet mal alımına ilişkin olarak Ba bildiriminin verilmediği, bir satışına ilişkin olarak ise Bs formunun eksik verildiğinden bahisle 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesinin 1. bendi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmişse de alım satım yapılan mükellefler nezdinde karşıt inceleme yapılmadığından sözü edilen hükme istinaden kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 6. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun düşmediği, nakit olarak yapılan tahsilat ve ödemelerin davacının yasal defter ve belgelerinden hareketle tespit edildiği, kime/kimden ne kadar tahsilat/ödeme yapıldığının maddeler halinde ödeme miktarı da belirtilmek suretiyle somut olarak tespit edildiği görüldüğünden 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 6. bendi ile mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrasının 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezaları kaldırılmış, Kanun'un mükerrer 355. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, tüm işlemlerin hesap döneminin son gününde yapıldığı, 2006 ve 2007 yıllarından itibaren ticari defterlerde devam ede gelen kapatılması ihmal edilmiş veya unutulmuş hesapların ters kayıtla kapatılmasından kaynaklanan bir durumun söz konusu olduğu, ayrıca hesap döneminin kapanmasından sonra özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceğinden uyuşmazlık konusu cezalarda hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz istemlerinin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. (X)-KARŞI OY : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (6) numaralı fıkrasında, bu Kanun'a göre belirlenen muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına ve mali tablolara ilişkin usul ve esaslar ile muhasebeye yönelik bilgisayar programlarının üretilmesine ve kullanılmasına ilişkin kural ve standartlara uymayanlara özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır. Bakılmakta olan davada, davacı şirketin, yevmiye defterine yapılan kimi muhasebe kayıtlarının tek düzen hesap planına ve mali tablolara ilişkin usul ve esaslara uygun olmadığı vergi inceleme raporu ile tespit edilmiştir. Bu bakımdan, davacının bu eylemi nedeniyle kesilen cezada yasaya aykırılıktan söz edilemez. Açıklanan nedenle, temyize konu kararın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (6) numaralı fıkrasına dayanılarak kesilen cezanın kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz isteminin kabulü ile sözü edilen hüküm fıkrasının bozulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.