Danıştay 3. Daire 2022/2934 E. 2024/5245 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2022/2934 Karar No : 2024/5245 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacının, elde ettiği menkul sermaye iradını beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun esas alındığı vergi inceleme raporu uyarınca adına 2015 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının ortağı olduğu ... Kozmetik Ürünleri Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... Kozmetik Ürünleri Pazarlama Ticaret Limited Şirketi ile yurtdışı mukimi ... Limited Şirketi tarafından banka hesabına yapılan havalelere ilişkin olarak yurt dışı mukimi şirkete borç verdiğine ve diğer şirketlerden davacıya gönderilen ve yıl sonunda uhdesinde kalmış olan tutarlara ilişkin olarak da borç alış verişine ilişkin iddiasını ispat eder nitelikte herhangi bir belge ibraz edemediği, iş avansı olarak kullanıldığı yönünde gerek davacı tarafından gerek inceleme yapılan şirketler nezdinde hukuken itibar edilebilecek şekilde izahat ve somut bilgi belgelerin ortaya konulamadığı, yaklaşık üç milyon Türk Lirası kadar tutarın belgesiz şekilde borç verilmesinin ticari ve ekonomik icaplara uymadığı, ispat yükü davacıya düştüğü halde bu konuda herhangi bir kanıt sunulmadığından söz konusu tutarların şirketlerdeki iştirak hisseleri karşılığında edinildiği ve menkul sermaye iradı olarak kabulü gerektiği sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Adına yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. (X)-KARŞI OY : Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda 2015 yılında Gelir Vergi Kanunu'nun 75. maddesinin 2. fıkrası kapsamında dağıtılmış kar payı elde ettiği ve menkul sermaye iradı sayılan bu kazancı beyan dışı bıraktığının tespit edildiğinden bahisle bu rapordaki doneler esas alınarak tanzim edilen vergi inceleme raporuna istinaden kaldırılması istemiyle açılan davanın reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunu reddeden Vergi Dava Dairesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddesinin 2. bendinde; iştirak hisselerinden doğan kazançlar menkul sermaye iradı olarak nitelendirilmiş, aynı Kanunun 94. maddesinin 6. bendinin (b-i) alt bendinde; tam mükellef kurumlar tarafından, tam mükellef gerçek kişilere, gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olmayanlara ve bu vergilerden muaf olanlara dağıtılan, 75. maddenin ikinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yazılı kar paylarından, ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları düzenlenmiş, aynı Kanun'un 94/6-b-i maddesinde de, tam mükellef kurumlar tarafından, tam mükellef gerçek kişilere, gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olmayanlara ve bu vergiden muaf olanlara dağıtılan 75. maddesinin 2. fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yazılı kâr paylarından vergi tevkifatı yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Dava dosyasının incelenmesinden, Vergi Mahkemesince her ne kadar davacının ortağı olduğu ... Limited Şirketi, ... Kozmetik Ürünleri Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile ... Kozmetik Ürünleri Pazarlama Ticaret Limited Şirketi tarafından banka hesabına yapılan havalelerin şirketlerdeki iştirak hisseleri karşılığında edinilmiş ticari kazanç niteliğinde menkul sermaye iradı olarak kabulü gerektiği sonucuna varılmış olsa da vergi inceleme elemanınca bu durumu kanıtlayıcı mahiyette bilgi belgelerin ortaya konulmadığı görülmektedir. Davacı beyanları ve şirketler nezdinden yapılan karşıt tespitler incelendiğinde söz konusu havalelerin borç alacak ilişkisi kapsamında olduğu ve bu durumda davacının faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı kanaatine varılmış olup davanın bu yönüyle değerlendirilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle kararına katılmıyoruz.