Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm, B. No: 2017/20690, 10.03.2020

TÜRKİYE CUMHURİYETİ

ANAYASA MAHKEMESİ

BİRİNCİ BÖLÜM

KARAR

MEHMET ŞİRİN TEKMENÜRAY BAŞVURUSU (2)

(Başvuru Numarası: 2017/20690)

Karar Tarihi: 10/3/2020

BİRİNCİ BÖLÜM

KARAR

I. BAŞVURUNUN KONUSU

1. Başvuru, mahpusun üç kişilik ziyaretçi listesinde değişiklik

yapılması talebinin reddedilmesi nedeniyle özel hayata saygı hakkının ihlal

edildiği iddiasına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ

2. Başvuru 11/4/2017 tarihinde yapılmıştır.

3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön

incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm

tarafından yapılmasına karar verilmiştir.

5. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına

gönderilmiştir. Bakanlık görüşünü bildirmiştir.

6. Başvurucu, Bakanlık görüşüne karşı beyanda bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylar

özetle şöyledir:

8. Başvurucu, İzmir 3 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda

(Ceza İnfaz Kurumu) hükümlü olarak bulunmaktadır.

9. Başvurucuya ailesi, yasal temsilcisi ve üçüncü dereceye kadar

kan ve kayın hısımlarının yanı sıra bu kişilerin dışında kendisinin

belirleyeceği üç kişi tarafından ziyaret edilme hakkı tanınmış; başvurucu bu

doğrultuda üç kişinin ismini Ceza İnfaz Kurumu idaresine bildirmiştir.

10. Başvurucu 6/2/2017 tarihli dilekçesiyle ziyaretçi listesinde

bulunan B.Y. isimli kişinin ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle kendisini

ziyarete gelememesinden bahisle listeden çıkarılarak yerine H.E.nin listeye

eklenmesini talep etmiştir. Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulunun (İdare

ve Gözlem Kurulu) 9/2/2017 tarihli kararıyla başvurucunun talebi, ziyaretçi

listesinin oluşturulduğu tarihte B.Y.nin ceza infaz kurumunda bulunmasından

bahisle ilgili mevzuat hükmüne uygun olmadığı belirtilerek reddedilmiştir.

11. Başvurucu 13/2/2017 tarihinde İdare ve Gözlem Kurulunun

kararına karşı Karşıyaka İnfaz Hâkimliğine (İnfaz Hâkimliği) şikâyet

başvurusunda bulunmuştur. İnfaz Hâkimliği 27/2/2017 tarihinde şikâyet

başvurusunu, İdare ve Gözlem Kurulunun aynı gerekçeleriyle reddetmiştir.

12. Başvurucunun bu karara karşı itirazı Karşıyaka 2. Ağır Ceza

Mahkemesinin 15/3/2017 tarihli kararıyla işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğu

gerekçesiyle reddedilmiştir.

13. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan

incelemede, başvurucunun kanun yararına bozma talebinin Yargıtay 1. Ceza

Dairesinin 12/10/2017 tarihli kararıyla kabul edildiği, Karşıyaka 2. Ağır Ceza

Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda 1/12/2017 tarihli kararla başvurucunun

itirazının kabulüne ve İnfaz Hâkimliği kararının kaldırılmasına karar verildiği

anlaşılmıştır.

14. Başvurucu 11/4/2017 tarihinde bireysel başvuruda

bulunmuştur.

IV. İNCELEME VE GEREKÇE

15. Mahkemenin 10/3/2020 tarihinde yapmış olduğu toplantıda

başvuru incelenip gereği düşünüldü:

A. Adli Yardım Talebi

Yönünden

16. Başvurucu, hükümlü olması nedeniyle başvuru harç ve

giderlerini ödeyecek gelirinin bulunmadığını belirterek adli yardımdan

faydalandırılma talebinde bulunmuştur.

17. Anayasa Mahkemesinin Mehmet

Şerif Ay (B. No: 2012/1181, 17/9/2013, §§ 22-27) kararında

belirtilen ilkeler dikkate alınarak geçimini önemli ölçüde zor duruma

düşürmeksizin yargılama giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşılan

başvurucunun açıkça dayanaktan yoksun olmayan adli yardım talebinin kabulüne

karar verilmesi gerekir.

B. Özel Hayata Saygı

Hakkının İhlal Edildiğine İlişkin İddia

1. Başvurucunun İddiaları

ve Bakanlık Görüşü

18. Başvurucu; üç kişi ile görüşme hakkı kapsamında ismini Ceza

İnfaz Kurumu idaresine bildirdiği B.Y.nin ziyaretçi listesinden çıkarılması ve

H.E. isimli şahsın listeye eklenmesi yolundaki isteminin reddedilmesi nedeniyle

görüşme hakkının kısıtlandığını, ziyaretçi listesini oluşturduğu esnada B.Y.nin

ceza infaz kurumunda bulunduğunu bilmediğini, öğrendiğinde ziyaretçi listesini

değiştirmek istediğini ancak izin verilmediğini, bu nedenle mağdur olduğunu

ileri sürmüştür.

19. Bakanlık görüşünde; başvurucunun ihlal iddiasına konu

kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından kanun yararına bozulması sonrasında

Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kaldırıldığı, bu nedenle düşme

kararı verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Devamında, düşme kararı verilmemesi

durumunda ceza infaz kurumlarında disiplinin sağlanması ile hükümlü ve tutukluların

öznel durumlarının dikkate alınması ve somut olayda bunlar arasında makul bir

dengenin gözetilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

20. Başvurucu; Bakanlık görüşüne karşı beyanında, ziyaretçi

değiştirme talebinin meşru ve haklı bir talep olmasına rağmen zamanında kabul

edilmemesi nedeniyle mağdur olduğunu, bu nedenle davaya devam edilmesi

gerektiğini ifade etmiştir.

2. Değerlendirme

21. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 80. maddesinin (1) numaralı

fıkrasının (c) bendi gereği Anayasa Mahkemesi, ihlalin ve sonuçlarının ortadan

kalkmış olması hâlinde başvurunun düşmesine karar verebilir (S.Ö., B. No: 2013/7087, 18/9/2014, § 23; Mehmet Emin Bülbül, B. No: 2014/4463,

16/6/2016, §§ 46-48).

22. Somut olayda, UYAP üzerinden yapılan incelemede,

başvurucunun kanun yararına bozma talebinin Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından

kabul edilmesinin ardından Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesince yeniden yapılan

yargılama sonucunda başvurucunun itirazının kabulüne ve İnfaz Hâkimliği

kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, ihlalin ve

sonuçlarının ortadan kaldırılarak başvurucunun mağdurluk statüsünün sona erdiği

ve başvurunun incelenmesine devam edilmesini gerektiren bir husus bulunmadığı

anlaşılmaktadır.

23. Açıklanan gerekçelerle başvurunun diğer kabul edilebilirlik

koşulları yönünden incelenmeksizin düşmesine

karar verilmesi gerekir.

V. HÜKÜM

Açıklanan gerekçelerle;

A. Adli yardım talebinin KABULÜNE,

B. Başvurunun incelenmesinin

sürdürülmesini haklı kılan bir neden kalmaması nedeniyle DÜŞMESİNE,

C. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri

Kanunu’nun 339. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca tahsil edilmesi

mağduriyetine neden olacağından başvurucunun yargılama giderlerini ödemekten

TAMAMEN MUAF TUTULMASINA 10/3/2020 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan

:

Hasan Tahsin GÖKCAN

Üyeler

:

Serdar ÖZGÜLDÜR

Burhan ÜSTÜN

Kadir ÖZKAYA

Selahaddin MENTEŞ

Raportör

:

Ferhat YILDIZ

Başvurucu

:

Mehmet Şirin TEKMENÜRAY