Madde 42 — Mücbir sebepler

MADDE 42- (1) Mücbir sebep olarak kabul edilebilecek hâller aşağıda belirtilmiştir:

a) Doğal afetler.

b) Kanuni grev.

c) Genel salgın hastalık.

ç) Kısmi veya genel seferberlik ilanı.

d) Gerektiğinde TMO tarafından belirlenecek benzeri diğer hâller.

(2) İdare tarafından birinci fıkrada belirtilen hâllerin mücbir sebep olarak kabul edilebilmesi için yükleniciden kaynaklanmaması, taahhüdün yerine getirilmesine engel nitelikte olması, yüklenicinin bu engeli ortadan kaldırmaya gücünün yetmemesi, mücbir sebebin meydana geldiği tarihi izleyen günden başlamak üzere beş gün içerisinde yüklenicinin yazılı olarak idareye bildirmesi, taahhüdün tamamlanmasına beş gün veya daha az süre kaldığı durumlarda bu süre bitmeden bildirilmesi ve bu tarihten sonraki on beş gün içerisinde mücbir sebebin varlığını ortaya koyan yetkili merciler tarafından düzenlenmiş belgelerin yüklenici tarafından idareye sunulması zorunludur. Mücbir sebebin idare tarafından uygun görülmesi hâlinde ek süre verilmesi de dâhil yüklenicinin işe devam etmesine, uygun görülmemesi hâlinde ise sözleşmenin feshine karar verilir.

(3) Mücbir sebeplerden dolayı sözleşmenin feshedilmesi hâlinde hesabı genel hükümlere göre tasfiye edilerek, kesin teminat ve varsa ek kesin teminatlar iade edilir.

Denetim, muayene ve kabul işlemleri