Madde 6 — Avans ve krediler

Madde 6 — Afet durumlarında kullanılmak üzere, ilgili saymanlık hesaplarından acil ihtiyaçları karşılamak amacıyla konulan ödenekten mahsubu yapılmak üzere, 26/5/1927 tarihli ve 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanununun 83 üncü maddesi uyarınca, her yıl genel bütçe kanunu ile afet durumları için belirlenen miktarda  gerekli sayıdaki personele (mutemete) ayrı ayrı olmak üzere avans verilir.

Bu avans, mutemet tarafından nakit olarak tutulur ve bir başka amaç için harcanamaz.

Mali yıl içinde mutemetlerce çekilen avans yıl sonunda kapatılır. Afet durumunda ise avans alan her personel aldığı avanstan harcadığı tutarlara ilişkin kanıtlayıcı belgeleri afet durumunun sona ermesini müteakip 15 gün içinde saymana vermek, artan tutarı ise vezneye yatırmakla yükümlüdür.

Avansın kapatılma işlemi yapılmadıkça aynı iş için yeniden avans verilemez. Süresinde kapatılmayan avanslar için 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.

Avansların mahsubunda 14/10/1991 tarihli ve 21021 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Devlet Harcama Belgeleri Yönetmeliğinde belirtilen belgeler aranır. Ancak, afet durumlarında yapılan harcamalarda, Yönetmelikte belirtilen belgelerin temin edilememesi durumunda, yapılan harcamaların tutanakla tespit edilip, harcama yetkilisince onaylanması halinde bu tutanaklar harcama belgesi olarak kabul edilir.

Afet durumunun hangi tarihte bittiği idarece bir yazı ile ilgili saymanlığa bildirilir.

 

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yönetmelikte hüküm bulunmayan haller