Madde 19 — Genel esaslar

MADDE 19- (1) İdarece düzenlenen izin kapsamında;

a) 8/6/1984 tarihli ve 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında liman tesisi işleten teşebbüsler dahil olmak üzere kamu kurum ve kuruluşları,

b) Liman tesisi işletme hakkının devrine ilişkin sözleşmelerinde veya yap-işlet-devret sözleşmelerinde hüküm bulunması şartıyla, 4046 sayılı Kanun kapsamında işletme hakkı devri/verilmesi yöntemiyle özelleştirilen liman tesisleri ile 8/6/1994 tarihli ve 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun kapsamında işletilen liman tesisleri,

c) Mevki ve mesafeler itibarıyla bölgesel hizmet sahaları veya herhangi bir liman tesisi kümelenmesi ile ilgisi ve irtibatı bulunmayan tekil liman tesisleri, kazanılmış hak oluşturmayacak şekilde,

işlettikleri liman tesisine yönelik kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetlerini kendileri verebilirler.

(2) Kılavuzluk ve römorkörcülük hizmeti verilmesine ilişkin asgari kriterler, her bir liman tesisi için; liman tesisinin fiziki yapısı, bölgenin meteorolojik ve oşinografik koşulları, tesise gelen gemi sayısı, cinsi veya tonajı gibi faktörler ile kılavuzluk hizmetine ilişkin olarak kılavuz kaptanların dinlenme ve yıllık izin kullanma zamanları gözetilerek İdare tarafından belirlenir.

(3) Kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetinde kullanılan gemi ve deniz araçlarının 6102 sayılı Kanunun 940 ıncı maddesinde yer alan Türk gemisi olma şartlarını taşıması ve bu hizmetlerde çalışan personelin tamamının Türk vatandaşı olması ve hizmetlerin 815 sayılı Kanun hükümlerine uygun olması zorunludur.

(4) Liman tesisi işletmecilerinin kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetlerini; her ikisini birden veya sadece birini, herhangi bir sebeple bizzat yürütmemeleri veya yürütememeleri halinde İdareden onay alarak hizmet alımı suretiyle yürütmeleri mümkündür.

(5) Birinci fıkranın (b) bendinde belirtilen liman tesisleri, liman tesisinin içinde bulunduğu bölgesel hizmet sahasında, kılavuzluk veya römorkörcülük hizmetinin de işleticisi olması halinde yahut hizmetleri bu sahada hizmet veren bir işleticiden veya işleticilerden alması halinde ilgili liman tesisi için belirlenen asgari kriterlerinin ayrıca sağlanması gerekir. Ancak böyle bir durumda İdare, kılavuzluk ve/veya römorkörcülük hizmetinin verileceği bölgesel hizmet sahası ve ilgili liman tesisinin alanından oluşan toplam alandaki ihtiyacı gözeterek ilgili liman tesisinde verilecek ilgili hizmetin asgari kriterlerini azaltabilir.

(6) Birinci fıkranın (c) bendinde belirtilen liman tesislerinin çevresinde zamanla liman kümelenmesi oluşması ve İdarece bölgesel hizmet sahası olarak ilan edilmesi halinde; kılavuzluk ve römorkörcülük hizmetlerinin yürütülmesi, bu Yönetmeliğin ikinci bölüm hükümlerine tabidir.

(7) Bu maddede belirtilen liman tesis işletmecilerinin hizmet verme yetkisi, sadece 18/11/2022 tarihli ve 32017 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kıyı Tesisi İşletme İzni ve Kıyı Tesisi İşletmecileri Hakkında Yönetmelik kapsamında kıyı tesisi izni aldığı sınırlar içinde geçerlidir. Bu tesisler, etap seyri, kılavuzlu demir atma/alma ve iki nokta arasındaki seyre ilişkin hizmetleri veremezler.

Hizmet izin belgesi