Madde 8 — Nüfusu 10.000’in altında olan yerleşim yerleri için anten tesislerinin kurulması ve paylaşım esasları

MADDE 8 – (1) Nüfusu 10.000 (onbin)’in altında olan yerleşim yerlerinde işletmeci;

a) IMT yetki belgesi verilmesinden önce diğer işletmeciler tarafından kurulmuş anten sistemi bulunması halinde; fiziki, teknik, idari veya hukuki kısıtlar bulunmadığı durumlarda paylaşım tiplerinden azamisini,

b) IMT yetki belgesi verilmesini müteakip kurulan yeni anten tesisi bulunması halinde kullanılan teknolojinin imkânlarına göre paylaşım tiplerinin tümünü,

uygulamakla yükümlüdür.

(2) Nüfusu 10.000’in altında olan yerleşim yerlerinde IMT yetki belgesi verilmesinden önce işletmeci;

a) Kendisine ait bir anten tesisi var ise kapsama alanı ve hizmet kalitesi gibi kriterleri karşıladığı takdirde farklı teknolojideki yeni sistemini mevcut anten tesisine kurmakla,

b) Kendisine ait bir anten tesisi var ise bu tesisini anten tesisi kuracak diğer işletmecilerle paylaşmakla,

c) Diğer işletmeciler tarafından kurulmuş bir anten tesisi var ise kapsama alanı ve hizmet kalitesi gibi kriterleri karşılaması halinde bu tesisi kullanmakla,

yükümlüdür.

(3) Nüfusu 10.000’in altında olan yerleşim yerlerinde işletmeci;

a) Diğer işletmecilere ait IMT yetki belgesi verilmesinden önce kurulmuş anten tesisini kullanamaması durumunda bu durumu gerekçe ve belgeleriyle Kuruma bildirir. Gerekçelerin Kurum tarafından kabul edilmesi halinde işletmeciye yeni bir anten tesisi kurma izni verilir.

b) Yeni kuracağı anten tesisini, kendisi hariç en az iki işletmeci ile tüm paylaşım tiplerine imkân verecek şekilde kurmakla ve paylaşmakla yükümlüdür.

(4) Nüfusu 10.000’in altında olan yerleşim yerlerinde bina içi anten tesisleri için bu maddede yer alan yükümlülükler aranmaz.

Karayolları, demiryolları ve tüneller için anten tesislerinin kurulması ve paylaşım esasları