Madde 7 — İzin hakkının düzenlenmesi

MADDE 7 – (1) İşgören avukat, çalışma dönemi süresince, her takvim yılı için, yılsonundan itibaren asgari 21 takvim günü ücretli izin kullanır. Bu süre 4857 sayılı Kanunda belirlenen sürelerden az olamaz. Bu iznin en az 11 günü adli tatil içerisinde kullandırılır.

(2) İşveren avukat, işgören avukatın talebi halinde, kendisine, topluca veya farklı günlerde kullanılabilecek şekilde bir yıl içinde en az 10 takvim günü ücretsiz izin vermeyi kabul eder.

(3) İşveren avukat, işgören avukatı onun talebi dışında ücretsiz izne çıkaramaz.

(4) İşgören avukat, 4857 sayılı Kanunda tanınan mazeret izinlerini yukarıda belirtilen ücretsiz izin sürelerinin dışında ayrıca kullanabilir.

(5) İşgören kadın avukatın, 4857 sayılı Kanundan doğan hakları saklıdır. İşgören hamile kadın avukatın talep etmesi halinde, işveren avukat en az 30 gün süreli esnek çalışma izni tanımakla yükümlüdür.

(6) İşveren avukat, işgören erkek avukata eşinin doğum yapması halinde, 4857 sayılı Kanunda doğum yapan kadın işçinin eşi için tanınmış olan sürelerde ücretli izin ve işgören erkek avukatın talep etmesi halinde en az 20 gün esnek çalışma izni vermekle yükümlüdür.

(7) İşveren avukat, işgören avukatın evlenmesi halinde işgören avukata beş iş günü ücretli izin vermekle yükümlüdür.

Çalışma süresi ve fazla çalışma konusunun düzenlenmesi