Madde 10 — Kuru üzümün lisanslı depoya geçici olarak kabulü

MADDE 10 – (1) Kuru üzüm depolama amacından ziyade nakletme veya bir işletmede kullanılmak üzere kısa süreli muhafaza etme gibi amaçlarla lisanslı depoya en fazla 90 günü geçmeyecek şekilde geçici olarak kabul edilebilir. Bu durumda lisanslı depo işletmesi, kuru üzüm sahibiyle kendisi arasında yaptığı özel sözleşme çerçevesinde kuru üzümü depolar ve depo ücret tarifesinden farklı olarak ücret talep edebilir. Ancak, bu şekilde kabul edilecek kuru üzümün miktarı, kuru üzümün depolama döneminin başlangıcını takip eden ilk üç ay içinde merkez veya şubede kuru üzüm için tahsis edilen depolama kapasitesinin yüzde onunu geçemez. Bu fıkrada belirtilen geçici depolama süresi, gerekli görülmesi halinde genel olarak veya lisanslı depo işletmesi bazında Bakanlıkça en fazla yarısı oranında arttırılıp azaltılabilir.

(2) Birinci fıkraya göre geçici olarak kabul edilen kuru üzüme ilişkin ürün senedi düzenlenmez. Ancak, bu kuru üzümün lisanslı depoda geçici olarak bulundurma amacı ortadan kalkarsa veya geçici depolama süresi aşılırsa ürün senedi düzenlenir.

(3) Geçici olarak depoya kabul edilen kuru üzüm, ürün senedi düzenlenen kuru üzümlerden ayrı olarak depolanır. Kuru üzümün geçici olarak depolandığı, hem depo hem de kayıtlarda gösterilir. Kayıtlarda, kuru üzümün ağırlığı ile mislen depolanan kuru üzümlerde kuru üzümün depoya konulmasından önce yetkili sınıflandırıcılarca yapılan analiz sonucuna ilişkin bilgiler de yer alır.

(4) Geçici olarak depoya kabul edilen kuru üzümlere ilişkin kuru üzümün sahibi ve lisanslı depo işletmesi arasında çıkan ihtilaflar, aralarındaki sözleşme ve genel hükümlere göre çözülür.

Kuru üzümün depolara yerleştirilmesi, ayrı depolanması ve teslimi