Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1670 E. 2026/4846 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1670
Karar No
2026/4846
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1096 E., 2025/3069 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 43. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/718 E., 2025/48 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 06.01.2012-04.07.2022 tarihleri arasında operatör yardımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haksız ve kötüniyetli olarak feshedildiğini, ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işe gelmeme ve geç gelmeyi alışkanlık hâline getirdiğini, kendisine uyarı cezası verildiğini, 13.06.2022-28.06.2022 tarihleri arasında izinsiz işe gelmediğinden hakkında tutanak düzenlendiğini, geçerli mazeret sunmadığından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin işverence feshedildiği, feshin haklı nedene dayanmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, sözleşmenin fesih tarihi itibarıyla davacının hak kazandığı ve kullanmadığı yıllık ücretli izinlerinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 13-28.06.2022 tarihleri arasında işe gitmediği yönünde bir uyuşmazlık bulunmadığı, ancak dosyadaki bilgi ve belgeler ile davalı tanık anlatımlarından davacının devamsızlığının mazeretsiz olmadığı, amirlerinden ücretsiz izin aldığı, bu nedenle davacının iş sözleşmesinin sonlandırılmasının haklı nedene dayanmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Feshin haklı sebeple gerçekleştiğini, 2. Mazeretsiz işe gelmeyen davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, 3. Bilirkişi raporundaki tespitlerin hatalı olduğunu, 4. Davacının tüm yıllık izinlerini kullandığı, yıllık ücretli izin alacağı bulunmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin son bulması nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı ile yıllık ücretli izin alacağının ispatına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/1670, K. 2026/4846, T. 21.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-1670-e-2026-4846-k-8a36d70b8b6f