Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2010/7891 E. 2012/15340 K.

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fark ücret alacağı ile sosyal yardım alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalı çocuk yuvasında bakıcı anne olarak çalıştığını, 13.01.2006 tarihinde izin almaksızın işe gelmediği iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının davalı işyeri yetkilisinden izin almak ve kendi yerine çalışması için bir arkadaşını bulmak suretiyle izin kullandığını, kaldı ki izin almamış dahi olsa işçinin iş sözleşmesinin feshi için 25/2-g gereği ardı ardına 2 gün işe gelmemesi ya da 1 ay içinde 2 defa herhanği bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda 3 işgünü işe devam etmemiş olması gerektiğini, oysa ki davacı hakkında iddia edilen bir iş günü işe gelmediği yönünde olduğunu, yine haklı bir neden doğmuş olsa bile davacının 13.01.2006 tarihinde izinsiz olarak işe gelmediği iddia edilmekte ancak fesih bildiriminin 20.2.2006 tarhinde yani 38 gün sonra yapıldığını 6 iş günlük hak düşürücü süreye uyulmadığını belirterek kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı ve fark ücret ile sosyal yardım alacağının tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalılardan...Çocuk Yuvası Müdürlüğü adına Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü vekili, davacının iş sözleşmesinin kurum tarafından değil işçinin görevini aksatmasının bildirilmesi üzerine hizmet alımı ihalesiyle işçi çalıştıran diğer davalı ... Taahhüt Turizm Hizmet ve İşletmecilik Tic.San.Ltd Şti tarafından feshedildiğini, ancak işçinin iş sözleşmesinin feshinin haklı nedenlere dayandığını, 13.1.2006 tarihinde göreve gelmediğini, kuruluş amirinin onayı olmadan kendisi yerine baktığı çocukları tanımayan başka bir personele ücret karşılığı vardiyasında çalışmasını istediğini ve bu durumun kuruluş yetkililerince kabul edilmemesine rağmen vardiyasına gelmediğini ve kuruluşta bakılan çocukların mağduriyetine neden olduğunu, davacının işe gelmemeyi alışkanlık haline getirdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Diğer davalı şirket ise şirketin asıl işveren olan çocuk yuvasının emir ve talimatlarına uymak zorunda olduğunu, davacının görevini yerine getirmediğini, düzensiz bir çalışma hayatı ve devamsızlığı olan çocukları mağdur eden yapıda bir kişi olduğunu, bu hususta davalı şirkete asıl işveren tarafından iletilmesi sonucu davacının haklı nedenlerle işten çıkartıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, dosyaya sunulan belgeler, dinlenen tanıklar, hizmet cetveli, Bölge Çalışma Müdürlüğü tahkikat evrakları ile davalı kurum ile davalı şirket arasında akdedilen hizmet sözleşmesi incelendiğinde, davacının asıl işvereninin...Çocuk Yuvası Müdürlüğü olup alt işverenin ise ... Taah.Tur.Güv.Sis.ve Tem.Hiz.Ltd Şti olduğu anlaşılmış olup bu alacaklardan hem davalı kurum hem de davalı şirketin sorumlu olduklarından bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Her ne kadar gerekçeli kararda davalı olarak Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü yerine...Çocuk Yuvası Müdürlüğü gösterilmiş ve hükümde adı geçen aleyhine kurulmuş ise de dava asıl hasım Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından takip edildiğinden ve kurumun avukatı tarafından temyiz edildiğinden bu husus temsilde hata kabul edilip bozma nedeni yapılmamıştır. 2- Harçlar Yasasının 13/j maddesi uyarınca Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın, mahkemece herhangi bir açıklama yapılmaksızın harcın " davalıdan alınarak" denilmek suretiyle harcın hangi davalıdan tahsiline karar verildiğinin belirtilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. F) Sonuç: Hüküm fıkrasındaki harca ilişkin 4. paragraf ile yargılama giderine ilişkin 7. paragrafın çıkartılarak yerlerine; “ Davalı... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan davalı... Genel Müdürlüğü aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına, Peşin alınan toplam 96,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 239,23 TL karar harcının davalı ... Taahhüt Turizm Güvenlik Sistemleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi’nden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 230,50 TL. Yargılama giderinden red ve kabul oranına göre hesaplanan 226,80 TL' sinin davalılardan, Davacının yaptığı 110,50 TL. harç giderinin sadece davalı ... Taahhüt Turizm Güvenlik Sistemleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi’nden alınarak davacıya verilmesine” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine, 02.05.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.