Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2010/17538 E. 2012/33731 K.

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, yıllık izin, prim, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, 08.03.2004 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile davalı işyerinde çalışmaya başladığını, daha sonra taraflar arasında 15.07.2004 - 31.12.2007 yürürlük tarihli sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeye göre davacının aylık 5000 € ücret ile yıllık 1,8 Milyon € ciroyu aşan miktarın % 10'u prim esasına göre davacının çalışmasının kararlaştırıldığını,davacı davalıya ait ... Resort otel için turizm acenteleri ile konaklama sözleşmeleri imzalayarak davalıyı 2.8 milyon € ciroya ulaştırdığı halde davalı işverenin anılan primi ödemediğini iddia ederek yıllık izin ücreti,prim ve ücret alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı taraf temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara ,toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine, 2- Taraflar arasında davacının ücret alacağına hak kazanıp kazanamadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı raporlu olduğu 40 günlük ücretinin ödenmediğini iddia etmiştir.Mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda bu talebe ilişkin hesap yapılmadığı halde talep kabul edilmiştir.Gerekçede de açıklama getirilmemiştir. Dosyada mevcut istirahat belgelerine göre davacı işçi 12.9.2005-2.10.20 05... .10.2005-24.10.2005 tarihleri arasında raporludur. 4857 sayılı İş Kanunu’nun geçici iş göremezlik ödeneği başlıklı 48/2-son maddesinde ‘hastalığı nedeniyle çalışılmayan günlerde Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneği aylık ücretli işçilerin ücretlerinden mahsup edilir.’ şeklinde kurala yer verilmiştir. İşçinin sözü edilen dönem için ücretini tam olarak alması durumunda kurumca ödenen iş göremezlik ödeneği ölçüsünde mükerrer yararlanmasını önlemek için yasada bu yönde bir düzenlemeye yer verilmiştir. Dosya içeriğinden davacı işçiye bu dönemde Kurum tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı anlaşılmamaktadır. Bu nedenle mahkemece öncelikle davacıya Kurumca ödeme yapılıp yapılmadığı tespit edilmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik araştırma ile ücret alacağının hüküm altına alınması hatalıdır. 3-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık noktası da davacının prim alacağının bulunup bulunmadığı hususudur. Taraflar arasında imzalanmış 15.07.2004 tarihli sözleşmenin 7.maddesine göre “ Her yıl için,1.800.000 Euro ciro üzerindeki her rakam üzerinden, ... Turizm işçiye %10 prim ödemeyi taahhüt eder” . Sözleşmede belirtildiği gibi davacının prime hak kazanabilmesi için her yıl 1,800.000 € cironun aşılması gerekmektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda anılan sözleşme maddesindeki “her yıl” ifadesi takvim yılı olarak kabul edilmiş ve davacının işe başladığı 15.07.2004'ten 31.12.2004 tarihleri arası ile 01.01.2005-05.10.2005 tarihleri arası “her yıl” olarak tespit edilerek hesap yapılmıştır. Davalı işveren sözleşme hükümlerinin yanlış yorumlandığını,”her yıl”dan kastedilenin imza tarihinden itibaren 1 yıl olduğunun anlaşılması gerektiğini savunarak karara itiraz etmiştir. Sözleşmenin genel çerçevesi değerlendirildiğinde amacın işçiyi teşvik ve belli bir karlılık durumunu yakalamak olduğu açıktır. Davacının yönetim danışmanlığı görevi, buna göre ertesi yılın müşterilerini bu yıldan bulmak zorunda oluşu, otel olan işyerinin kış aylarında kapalı olması hususları dikkate alındığında prim için öngörülen 1 yıllık sürenin imza tarihinden itibaren 1 yıl olması gerekmektedir.Bu noktada dosyada mevcut 29.06.2009 tarihli bilirkişi raporundaki tespitlerin somut olayın özelliklerine uygun olduğu görülmüştür. Açıklanan nedenlerle, davacının ilk bir yıl için prime hak kazanamadığı gözetilmeli, ikinci yıl çalışması sonucunda prime hak kazanıp kazanamadığının tespiti için davalı işletmenin 15.07.2005-15.7.2006 dönemi cirosu tespit edilmeli, 1,800.000 € sınırının aşılması durumunda kıstel yevm suretiyle alacak belirlenmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.