Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2009/47436 E. 2012/7576 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı,davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin sebep dahi gösterilmeksizin feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının işten ayrıldığını savunarak davanın reddine talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Yıllık izin ücreti bakımından uygulanması gereken faiz ve faize ilişkin talep aşılması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, Yasada izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmemiştir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir. Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2007/30158 E, 2008/28418 K.). O halde, izin ücretine yasal faiz uygulanmalıdır. Somut olayda, yıllık ücretli izin alacağına yasal faiz yerine en yüksek mevduat faizinin yürütülmesi HMK.nun 26.maddesinde ( HUMK.nun 74) belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. F) Sonuç: Hüküm fıkrasının kısmen kabule ilişkin 3. bendinin tamamen hükümden çıkartılarak,yerine; " 3140,97 TL brüt yıllık izin alacağının, 1000,00 TL sinin dava tarihi olan 14.06.2007 tarihinden itibaren, 2140,97 TL sinin ise ıslah tarihi olan 06.10.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" bendinin yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.03.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.