Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7020 E. 2024/449 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/7020
- Karar No
- 2024/449
- Karar Tarihi
¸ ...
... MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/59 E., 2015/138 K. KATILAN MAĞDURE : ... SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetin yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli ve 2014/59 Esas, 2015/138 Karar sayılı kararı ile sanığın katılan mağdureye zorla organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, hürriyetini kısıtladığı eylemleri nedeniyle sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin kendi rızası ile geldiğine, rıza ile ilişkiye girdiklerine, öncesinde zaten karı koca hayatı yaşadıklarına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin beşinci fıkrasının sanığa ek savunma hakkı tanınmadan uygulanması suretiyle hüküm kurulması sanığın savunma hakkının kısıtlanmasına neden olduğu, 2. Katılan mağdurenin beyanında geçen arkadaşı ... ... ile sanığın eniştesinin kimlik bilgilerinin tespiti ile tanık sıfatıyla dinlenilmeyerek eksik inceleme yapılması, 3. Suç tarihi öncesi ve sonrasına ilişkin görüşme kayıtlarının çıkartılarak dosya arasına alınmadan, tanık beyanında katılanın odada kilitli kaldığına dair açık beyanının bulunmaması ve sanık tarafından inkara yönelik savunmada bulunulmasına rağmen, bu husus açıklattırılmadan, ne şekilde mağdurenin beyanına üstünlük tanınarak atılı suçların işlendiğine kanaat getirildiğine ilişkin mevcut deliller ile ilişkilendirilmek suretiyle gerekçeli kararda belirtilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması, sebebiyle, hukuka aykırı bulunmuştur.
4. Kabule göre; Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, on sekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay, erişkinlerde ise en az 12 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Kurulu ya da bu ölçütlere göre teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak lehe kanun değerlendirmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, olay tarihinden itibaren 1 yıl geçmeden düzenlenen rapora dayanılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli ve 2014/59 Esas, 2015/138 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2024 tarihinde karar verildi.
...