Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7016 E. 2024/9539 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/130E., 2015/11 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Soyut iddia dışında sanığın cezalandırılmasını gerektirecek delil olmadığına, sanık hakkında cezada yapılan arttırımların hatalı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, tanık ...’ün salona üç dört kez geldiğine, katılan mağdurenin yakınmasının olmadığına, olayın savcılığa geç intikal ettirildiğine, savunma delillerinin toplanmadığına, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine, kararın bozulmasına ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın katılan mağdurenin öğretmeni olup dans eğitimi vereceğini belirterek hileli davranışlarla ve güven duygusundan yararlanarak, iradesini etkileyerek fiziksel temasta bulunduğuna, bu durumun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/3-d-e maddesinde nitelikli hal olarak sayıldığına ve cezanın arttırılması gerektiğine, bu sebeple de sanığa asgari hadden ceza verilmesinin kabul edilemeyeceğine ilişkindir. III. GEREKÇE Katılan mağdurenin aşamalarda birbirleriyle çelişen soyut beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçede açıklanan nedenlerle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, sayın Başkan ...'nun karşı oyu ile oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sanığın suç tarihinde on altı yaşı içerisinde bulunan mağdureye sarılmak, arka tarafına geçip cinsel bölgesini kalçalarına değdirmek, kalçalarını tutup hareket ettirmeye çalışmak, cinsel organını cinsel bölgelerine değecek şekilde kucaklayıp kaldırmak, masaj adı altında ense ve boyun bölgesini okşamak şeklindeki eylemlerinin; 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinde yer alan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 102/1. maddesinde yer alan cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunduğundan hükmün bu yönüyle bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.