Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4864 E. 2022/10144 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık hakkında mağdure...’ya yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükmün incelemesinde; Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar,belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği,hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında mağdure ...’ye yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükmün incelenmesinde; Olayın intikal şekli, mağdurenin soruşturma aşamasında otobüste bulunan bir bayanın uyarmasıyla sanığın kendisine yönelik cinsel eyleminden haberdar olduğuna dair anlatımı, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Sanık hakkında mağdure ...’a yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükmün incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mağdure ...’ın suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olması nedeniyle sanığın adı geçen mağdureye yönelik temas içerikli eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması, Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.