Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4614 E. 2024/3066 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/4614
- Karar No
- 2024/3066
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/336 E., 2014/236 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEMYİZ EDENLER : Sanıklar, o yer Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR Sanık ... ve Osman'ın birlikte nehir kıyısında içki içtikleri katılan mağdurun aracın arka koltuğunda bulunduğu sırada, aracın arka koltuğuna her iki sanığın katılan mağduru araya alacak şekilde oturarak katılan mağdurun poposuna elleri ile dokunmaları, katılan mağdurun uzaklaşmaya çalışması üzerine kolundan çekerek aracın içine alıp kilitledikleri, aracın içerisinde yumruklamaları ve boğazına ip dolayarak sıkmaları şeklindeki eylemlerine uyan çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davası sonucunda, her iki sanık hakkında Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesi Mahkemesinin, 24.12.2014 tarihli ve 2014/336 Esas, 2014/236 Karar sayılı kararı ile kişiui hürriyetinden yoksun kulma suçlarından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanıkların Temyiz isteği Katılan mağdurun beyanı dışında başkaca delil olmaması karşısında verilen mahkûmiyet kararlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Katılan mağdur ...'un soruşturma aşamasında değişmeyen ve birbiriyle tutarlı beyanları, katılan mağdur ...'un beyanı ile uyumlu doktor raporu, katılan mağdurun sanıklara suç isnadında bulunmasını gerektirir bir husumetin bulunmayışı gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Sanığa atılı suçlar yönünden dosya kapsamında ifadelerine başvurulan katılan mağdur ile sanıkların soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan ifadelerinin gerek kendi içlerinde gerekse birbirleriyle, suçun oluşumuna ve vasfına yönelik çelişkiler içerdiği anlaşılmakla, mevcut çelişkiler giderilip alınan beyanlardan hangisine üstünlük tanındığı, eylemlerin kabulünün ne olduğu gerekçeli olarak tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.06.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenle Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2014 tarihli ve 2014/336 Esas, 2014/236 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.