Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/26448 E. 2025/1877 K. – Reşit Olmayanla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI :2017/2846 E., 2018/751 K. SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, hükme esas alınan tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurede kronik uyum bozukluğu rahatsızlığı bulunduğuna, olayın birde fazla kez gerçekleştiğine de dair bir delil bulunmadığına, kararın bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanıkların ifadeleri, sanığın savunmaları, raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, katılan mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanında, sanık ile anal yoldan ilişki haricinde vajinal yoldan da ilişkiye girdiklerini beyan etmesine karşın bu hususun adli raporlarla desteklenmediği, duruşmada yalnızca anal yoldan ilişkiye girdiklerinden bahsederek beyanları arasında çelişki oluşturması, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen rapor içeriği, hükme esas alınan tanıkların katılan mağdurenin yakın akrabaları olması, katılanın başka erkeklerle de sosyal medya yoluyla görüştüğünü düşünen sanığın ayrılık kararından sonra katılanın şikayette bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesinin beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.