Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/26432 E. 2025/5721 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1612 E., 2018/1018 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Özetle, sanığın atılı suçu işlemediğine, cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanık beyanlarının samimi ve tutarlı, mağdure beyanlarının ise soyut ve çelişkili olduğuna, sanık aleyhine tanıklık yapanların sanıkla önceye dayalı husumetlerinin bulunduğuna, kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulmasına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Herhangi bir temyiz sebebi belirtmemiştir.

III. GEREKÇE A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebebi içermeyen temyiz isteminin reddi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 1. Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdureyi tutarak zorla dizine oturttuğu, öpmeye çalıştığı, elbise üstünden göğüs ve cinsel bölgesini elleyip tuttuğu, bırak demesine rağmen bırakmadığı, bağırmak isteyen mağdurenin ağzını eliyle kapadığı şeklinde gerçekleşen eylemde sanığın, sarkıntılığı aşacak şekilde gerçekleşen eylemlerinin süresi ve içeriğine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu dikkate alınarak bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Hüküm gerekçesinde sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103/3-e maddesi uyarınca cezalandırılmasının gerektiğinin belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanığın aynı Kanun'un 103/3-d maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, sanığın cezai miktar itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde karar verildi.