Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/25659 E. 2025/4984 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1294 E., 2018/1262 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Katılan mağdurenin, aşamalardaki çelişkili beyanları, katılan mağdure hakkında tanzim edilen raporlar, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; hafif derecede mental retardasyon tanısı bulunan katılan mağdurenin soruşturma aşamasında eski okul tabir edilen tahliye edilmiş bina içinde tanık ... ile görüştüğü sırada sanığın birden bire kolundan tutup saçını çekerek ve ağzını kapatarak bir başka odaya götürmeye çalıştığını, göğsüne dokunduğunu, bağırarak direnç gösterdiği anda tanık ...'nın kendisini sanığın elinden kurtardığını beyan etmesi, Mahkemede ise olay anında sanık ile birlikte hareket etmekte olan tanıklar ...ile ...'in de göğsünü ellediğini belirterek olayın oluş şekli hususunda çelişkili beyanlarda bulunması, tanıklar ..., ... ve ...'in beyanlarının aşamalarda farklılık göstermesi, duruşmada dinlenen psikolog bilirkişinin, katılan mağdurenin istismar yönünden yönlendirmeye uygun olduğuna dair kanaati, katılan mağdurenin tedavi gördüğü rehabilitasyon merkezi mesul müdürü ile aynı kurumda görevli rehber öğretmenin, katılan mağdurenin dava konusu olayı kendilerine farklı zamanlarda farklı şekilde anlattığını ifade etmeleri karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair katılan mağdurenin soyut ve aşamalardaki çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığı, sanığın olay anında katılan mağdureyi kolundan tuttuğuna dair samimi ikrarı ve katılan mağdure hakkında tanzim edilen sağ ve sol kolunda ekimozların mevcut olduğuna ilişkin adli rapor birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin kül halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğundan suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması, karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen farklı gerekçeyle uygun olarak oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde karar verildi.