Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21552 E. 2025/9544 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/21552
Karar No
2025/9544
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/127 E., 2017/197 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Özetle eksik inceleme ile karar verildiğine, katılan mağdurenin beyanlarının tutarlı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine, olaya ilişkin cebir ve tehdit bulunmadığı düşünülse bile eylemlerin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında gerçekleştirilen yargılama sonucunda "sanığın atılı suçları işlediği yönünde cezalandırılması için, yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği" gerekçesiyle beraat hükümleri kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230/2. maddesine muhalefet edilmesi Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2016/237 Esas, 2016/426 Karar sayılı hükmünde yer alan "Sanık ...'nın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin, inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden sanığın müsnet suçlardan ayrı ayrı" ibaresinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.12.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/21552, K. 2025/9544, T. 17.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-21552-e-2025-9544-k-0beada527b99