Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21506 E. 2022/8877 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Sanığın cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2020 gün ve 2020/143 Esas, 2020/442 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelemesinde; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi istinaf aşamasında verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, Cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık ile müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ile müdafisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince; İlk derece mahkemesinin 2015/502 Esas sayılı dava dosyasının kovuşturma aşamasında Bakanlığın davadan haberdar edilmesine rağmen Bakanlık vekilinin duruşmalara iştirak etmeyerek usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almadığının anlaşılması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 11.03.2020 gün, 2018/1353 Esas, 2020/628 Karar sayılı ilamıyla Bakanlık vekilinin istinaf talebinin kabul edilerek hükümlerin sanık aleyhine bozulmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ve müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 03.03.2021 gün 2021/348 Esas, 2021/621 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.