Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21076 E. 2025/5015 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR SAYISI : 2019/1196 E., 2020/2209 SUÇLAR Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların çocuğun cinsel istismarı ve sanık ...'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine, sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme sonunda istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, 30.12.2020 tarihli ek karar ile sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdurenin sanığa yaşı konusunda yanıltıcı bilgi verdiğine, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğinin dikkate alınmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle şüpheden uzak somut delil bulunmaksızın verilen mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, Mahkemede dinlenen katılan mağdurenin fark edilecek kadar yaşından büyük göstermesine göre delillerin gerekli özenle değerlendirilmediğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanıklar hakkında üst hadden indirimsiz ceza verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık ... Müdafiinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe kısmında sanık ...'in katılan mağdureye karşı kaç kez atılı suçu işlediği hususunda tereddüt bulunduğu ve sanığın eylemini birden fazla gerçekleştirdiğine dair katılan mağdurenin çelişki arz eden soyut iddiaları dışında delil elde edilemediği, gerçekleşme şekli kuşkulu olan olayın sanık lehine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı şeklindeki kabule karşın, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi suretiyle, gerekçeyle hüküm arasında çelişki yaratılması hukuka aykırı bulunmuştur. C. Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Nüfus kaydına göre suç tarihinde 14 yıl 4 aylık olan katılan mağdurenin, sanık ... ile yaklaşık bir ay önce tanıştığı, iki hafta kadar telefonla görüştükleri, ilk kez olay gecesi buluştukları, sanığın aşamalardaki savunmalarında katılan mağdurenin kendisine on altı yaşında olduğunu söylediği, katılan mağdurenin görünüş itibariyle de büyük gösterdiği için yaşının küçük olduğundan şüphelenmediğini ifade ettiği, katılan mağdurenin Bölge Adliye Mahkemesindeki duruşmada sanığa on altı yaşında olduğunu söylediğini beyan ederek sanığın savunmalarını doğruladığı, katılan mağdurenin yaşı konusunda önceki beyanlarında farklı tarihler verdiği, beyanları arasında oluşan bu çelişkinin sanığın, katılan mağdurenin gerçek yaşını bildiği konusunda ciddi kuşku yarattığı, kuşkunun da sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği genel ilkesinden hareketle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesindeki kaçınılmaz hata hali de gözetilerek İlk Derece Mahkemesi hükmünün bu nedenle bozulması gerektiği halde, yazılı şekilde anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanık ... Müdafiinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Sanıklar Muharrem ve Yusuf Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Kararlara Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafileri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde karar verildi.