Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/20558 E. 2025/3880 K. – Cinsel Taciz

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1081 E., 2017/1444 K. KATILAN MAĞDURE : ... SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel taciz suçundan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın değişik tarihlerde on altı yaşında olan katılan mağdureye cinsel organını göstermesi şeklinde işlediği kabul edilen eylemi nedeniyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz istemi Özetle, sanığın cinsel tacize yönelik bir davranışının olmadığına, sadece iç çamaşırının göründüğüne, dalgınlıkla fermuarın açık kalmış olduğuna ve cinsel taciz kastının olmadığına, CD çözüm tutanağına ve kamera kayıtlarına göre cinsel organın göründüğüne dair bir tespitin olmadığına, katılan mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "sanık hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi durumunda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" dair ihtarat yapılamayacağının gözetilmemesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak kabul edilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 06.07.2017 tarihli ve 2017/1081 Esas, 2017/1444 Karar sayılı hükmün ikinci bendinin yedinci paragrafının devamında yer alan "ve hapse çevrilmesine" ilişkin kısmın karardan çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2025 tarihinde karar verildi.