Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/20245 E. 2025/6880 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 17.05.2017 (Asıl karar), 19.10.2017 (Ek karar) SAYISI : 2016/188 E., 2017/992 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kasten yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddinedair ek kararAdliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi. Tebliğnamede temyiz edenler arasında gösterilen "katılan ... vekilinin" temyiz isteminin bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan yargılama neticesince İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesinde sayılan kesin hüküm niteliğindeki kararlardan olmayıp temyizi mümkün olduğundan, söz konusu hükme ilişkin temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması ile sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş, kasten yaralama suçundan karşı temyiz istemlerinin 19.10.2017 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle ek kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Asıl Karar ve Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyete yeterli delil bulunduğundan bahisle sanık hakkında bu suçlar yönünden mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin istikrarlı beyanlarda bulunduğu bu nedenle sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden İlk Derece Mahkemesince ifadesinin alındığı tarihte on beş yaşını doldurmuş olan mağdurenin sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. C. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli, savunma, mağdurenin aşamalardaki istikrar göstermeyen beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde karar verildi.