Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/1879 E. 2021/10097 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/1879
- Karar No
- 2021/10097
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...), tehdit (sanık ... ) HÜKÜM : Sanıklardan ...’in atılı suçlardan mahkumiyeti ile Reşit’in müsnet suçtan beraatine
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan müşteki Hülya’nın, duruşma ifadesinde şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, Sanık ... müdafisinin atılı suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme dair yapılan değerlendirmede, sanıkla mağdurenin birlikte caddede ve sokakta gezme şeklinde gerçekleşen eyleminde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun hukuka aykırılık unsurunun bulunmadığı, bu nedenle eylemin 5237 sayılı TCK’nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.