Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18300 E. 2024/6208 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2014/423 E, 2015/408 K Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR l.Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2015 tarihli ve 2014/423 Esas, 2015/408 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/2, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığnca bozma görüşünü içeren Tebliğame ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın tarafından hizmetin gerekliliği ölçüsünde gerçekleştirdiği masaj ve kesenin katılan tarafından farklı yorumlandığına, sanığın gün içerisinde birden çok müşterinin bulunduğu yerde iddia edilen eylemi gerçekleştirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, katılanın alınan raporunda belirtilen durumun sanık tarafından yapılan eylem neticesinde olduğuna dair bir bulguya işaret etmediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Olayın intikal şekli ve zamanı, 09.10.2014 tarihinde gerçekleştiği iddia olunan eylemin 14.10.2014 günü adli makamlara intikali ile Özel Yaşam Hastanesinde düzenlenen raporundaki bulguyla inkara dayalı savunmada bulunan sanığa atılı eylem arasında kurulacak illiyet bağında şüphe hasıl olması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2015 tarihli ve 2014/423 Esas, 2015/408 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.06.2024 tarihinde karar verildi.